De wind is ’s nachts een stuk minder, wat een goed teken lijkt, maar eenmaal onderweg blaast hij nog altijd recht uit het westen, precies de kant waar we heen moeten. We rijden over een mooie grindweg door glooiend land; tegenwind in een mooi landschap is in elk geval minder vervelend dan tegenwind in een saai landschap.
Na Fortrose, waar niets anders staat dan een dairy met te dure spullen, wordt het landschap plotseling vlak, open en volledig agrarisch. De weg wordt lang en recht, en de wind wordt er alleen maar feller door. Op een van de weinige windvrije plekken stoppen we voor tortellini met worst uit blik en van die plastic kaas uit plastic hoesjes: geen culinair hoogstandje, maar het geeft de energie die we nodig hebben.
Een helikopter tegen de wind in
Het geronk van een helikopter trekt onze aandacht. Hij maakt zwiepende bewegingen boven het weiland, waarschijnlijk om te bemesten of pesticiden te verspreiden. Met deze wind lijkt het ons knap om het land nog te raken, maar de piloot zal het vaker gedaan hebben dan wij ernaar kunnen raden.
Met deze wind lijkt het ons knap om het land nog te raken.
De laatste dertig kilometer naar Invercargill zijn zwaar: het weidegebied is zo ontdaan van bomen dat de wind nergens wordt afgeremd. Van een fraaie entree is geen sprake, alleen een steeds dichter wordende verzameling gebouwen. Op de Central City Camping vinden we voor $ 33,- (ca. €20) een plek uit de wind. Bij de Countdown halen we ingrediënten voor hamburgers, die we klaarmaken in wat tot nu toe de beste campingkeuken van Nieuw-Zeeland is.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door Nieuw-Zeeland, nu in Nieuw-Zeeland. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 33. Storm, fietsonderhoud en een regenboog bij Kaka Point
- 34. Tegen windkracht negen naar Curio Bay
- 35. Het versteende woud en de pinguïn die niemand met rust laat
- 36. Dertig kale kilometers de wind in naar Invercargill
- 37. Een knipbeurt, een hertenfarm en een warm onthaal bij Monkey Island
- 38. Wol op de weg naar Manapouri
- 39. Doubtful Sound: minder mensen, meer stilte dan Milford
- Alle 59 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen