Home AziëChinaLangmusi: zwavelbronnen en luchtbegrafenissen

Langmusi: zwavelbronnen en luchtbegrafenissen

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Omringd door steile bergen ligt het slaperige Langmusi, een Tibetaans dorp op de grens van Gansu en Sichuan, met een klooster en beekjes vol bergwater langs de stoffige straten. Relaxed is het er niet, mede doordat het een hotspot voor Franse rugzakkers blijkt. In het Michael Hotel kunnen we voor 20 RMB op een slaapzaal, maar de toiletten zonder afscheiding en vol achtergelaten hopen gaan ons te ver; aan de overkant krijgen we voor dezelfde prijs een eigen kamer met een schoon toilet.

Baden met de locals

In de omgeving zijn warmwaterbronnen, en via via regelen we voor 150 RMB een busje met chauffeur, dat we delen met twee Australiërs. Twee uur over zandwegen langs kale bergen brengt ons bij een afgelegen kloof met zwavelbronnen, in een klein Tibetaans dorp, in geen enkele reisgids vermeld, zodat we er de enigen zijn. De bronnen zijn deels overdekt en gemetseld tot openbare badhuizen, waar we baden met de locals, mannen en vrouwen gescheiden. Bij het vertrek willen de jongens uit de buurt 5 RMB per persoon voor het gebruik. Of we worden opgelicht of echt moeten betalen, blijft onduidelijk, maar als onze chauffeur in een lastige situatie dreigt te komen, betalen we met tegenzin; niet om het geld, wel om het principe en de eeuwige onduidelijkheid.

De luchtbegrafenis

In dit gebied vinden nog sky-burials plaats, de Tibetaanse manier om de doden te “begraven”. Een paar dagen na het overlijden brengt men het lichaam naar een heilige plek hoog in de bergen, waar een lama het in stukken snijdt en de botten en de schedel vergruist.

Bij gebrek aan brandhout en met een te harde grond wordt de overledene door een lama in stukken gesneden en aan de gieren gevoerd.

Wat overblijft, wordt over de bergplek verspreid als voer voor de gieren, die er al op afkomen. In westerse ogen barbaars en smerig, maar de reden is nuchter: op deze hoogte groeit te weinig hout voor een brandstapel, en de grond is te hard om een graf in te delven. Gezien die omstandigheden is het hier de beste oplossing.

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.

DelenWhatsAppE-mailFacebook

Laat een bericht achter


Meer inspiratie