Een zwaar onweer trekt ’s nachts over ons heen, maar de regen klettert gelukkig niet de hele nacht op de tent. Daardoor horen we wat er om ons heen gebeurt. Hyena’s roepen tot diep in de nacht. Tegen vieren klinkt in de verte een leeuw. Er wordt geblaft door jakhalzen en bij het eerste licht horen we het gesnuif van gnoes terwijl wij koffie zetten. Met de opbrengst van gisteren en deze nachtelijke soundtrack zijn de verwachtingen voor vandaag hoog.
Omdat we de luxe hebben om hier meerdere dagen te blijven, willen we zoveel mogelijk van het park verkennen. Etosha National Park is enorm, ongeveer 22.000 km², bijna de helft van Nederland, en uniek doordat je er grotendeels zelfstandig met je eigen auto over onverharde wegen mag rondrijden. Het park is gebouwd rond de uitgestrekte Etosha Pan, een droge zoutvlakte die zelfs vanuit de ruimte zichtbaar is.
Dicht bij wildlife
Qua wildlife zit je hier goed. Grote aantallen zebra’s, gnoes, springbokken en oryxen, maar ook olifanten, giraffen en leeuwen. Het park werd begin 20e eeuw opgericht onder Duits koloniaal bestuur en is inmiddels uitgegroeid tot een van de bekendste wildparken van Afrika.
We rijden in oostelijke richting over een gravelweg langs de Fisher’s Pan. Al snel zien we grote groepen gnoes en zebra’s. Ze trekken vaak samen op: gnoes hebben een sterk reukorgaan, zebra’s goed zicht, samen zijn ze moeilijker te verrassen door roofdieren. Opvallend hoe weinig ze zich aantrekken van de auto. Tot op enkele meters kunnen we ze benaderen. De patronen van de zebra’s blijven fascinerend; geen dier is hetzelfde.
We zitten ineens midden in de beelden die we alleen kennen van natuurdocumentaires. “On these vast plains, survival depends on timing, instinct, and the delicate balance between predator and prey.” Je hoort David Attenborough er bijna doorheen praten.
Ook zien we verschillende vogelsoorten en meerdere antilopen.
Pas als we de motor uitzetten, worden ze alert.
Het hoogtepunt van de dag zijn zes giraffen bij een waterpoel. We staan er rustig naar te kijken terwijl ze zich tegoed doen aan bladeren. Het mannetje lijkt andere plannen te hebben dan de vrouwtjes, die onverstoorbaar blijven eten.
Onweer en verwachtingen
Daarna blijft het rustiger dan verwacht. Wat wel opkomt, is een zware onweersstorm. De lucht kleurt donkergrijs en laat het groen en geel van het landschap extra fel afsteken. Bliksemflitsen slaan in rechte lijnen naar beneden, soms in snelle reeksen achter elkaar, alsof dezelfde route meerdere keren wordt herhaald. We voelen ons even stormchasers. Maar de wegen worden langzaam kleiig en glad. Vast komen te zitten hier is geen goed plan. We draaien om.
Waar zijn de olifanten vandaag? In Etosha leven er naar schatting zo’n 2.500 tot 3.000, maar het gebied is zo groot dat zelfs zulke aantallen geen garantie zijn. Ook geen leeuwen, luipaarden of hyena’s overdag. Misschien waren de verwachtingen simpelweg te hoog na gisteren.
Aan het eind van de dag komen we aan bij de volgende camping. De regen is al gevallen. De helft van het terrein staat onder water. Geen gras, maar modder. We staan tussen 4WD-campers, draaiende motoren en hard dichtslaande portieren tot ’s avonds laat en ’s ochtends uren voor zonsopkomst.
Dat schuurt. We reizen normaal per fiets, juist om de natuur in rust en op ons eigen tempo te ervaren. In Etosha kan dat niet. Je zit in de auto, deelt de plek met veel meer mensen en je ervaart het landschap als iets om doorheen te rijden, niet als iets om in te zijn. We merken dat we het fietsen en vooral de stilte missen.
2 comments
Een leeuw gehoord!!!!!!
En inmiddels een leeuw gezien