Anderhalf uur safari bij King Nehale Gate

Groep zebra's grazend dicht bij elkaar in hoog groen savannegras in wetlandgebied van NamibiëAlle foto’s uit Namibië ›

We zijn lyrisch over de Namibiërs, maar het blijft Afrika. We willen niet weg uit Ondangwa voordat de fiets van Maurits weer compleet is. Gisteren wordt vandaag. Negen uur wordt elf uur. Tussendoor halen we de huurauto op en doen we boodschappen, om de komende week in Etosha niet afhankelijk te zijn van campingwinkels zonder assortiment. Maar ondanks telefoontjes verandert er weinig. De vooras verplaatst zich wel, van persoon A naar B naar C, maar komt niet aan. Uiteindelijk kunnen we pas om half drie weg.

Op weg naar Etosha

Het is ruim 100 kilometer in oostelijke richting naar de noordelijke toegangspoort, de King Nehale Gate. Die ingang werd in 2003 geopend en ligt dichter bij Ondangwa dan de traditionele poorten. Hij geeft toegang tot het rustige noordoostelijke deel van het park, waaronder de Andoni Plains.

We rijden recht op zware onweerswolken af, maar houden het droog. De tweebaansweg is vrij druk, met veel koeien langs de kant. Het landschap is eentonig en dichtbevolkt. Goed idee om hier niet te fietsen.

Dat verandert zodra we rechtsaf slaan, de laatste elf kilometer onverhard naar de poort. Het land is vlak en nat, met uitgestrekte graslanden, dreigende wolken rondom en nog steeds veel vee. Maar tussen de koeien staat ineens iets anders: gnoes. Geen paar, maar tientallen. We zijn de poort van Etosha nog niet gepasseerd of het begint al.

Bij de toegangspoort zit een dame die geen woord te veel gebruikt. Terwijl ze een telefoongesprek voert, blaft ze ons in korte commando’s toe: Where you go? Where you stay? Call campsite. How many days? What is your car? We hebben niets gereserveerd. Dat hoeft ook niet; het seizoen is nog niet begonnen en er is plek zat.

Anderhalf uur safari

Aan de andere kant van de poort staan zebra’s op de open vlakte. Maurits neemt het stuur over. Mijn ogen zijn beter in het spotten van dieren en ik wil mijn handen vrijhouden voor foto’s.

Maurits denkt alleen dat hij in Arnhem rijdt. Een vogel op de weg ziet hij aan voor een stadsduif. Alleen blijft deze zitten. Gas minderen komt niet in hem op. De eerste roadkill of dwarslaesie is een feit.

We spreken af dat we hier op safari zijn en voortaan remmen voor alles wat beweegt.

In het anderhalf uur tussen de poort en het kamp gebeurt meer dan we hadden verwacht. Een grote olifant loopt ontspannen over de weg en is niet van plan opzij te gaan. We houden afstand. Af en toe kijkt hij om. Op nog geen tien meter kijken we hem recht in de ogen. Even later steekt een cobra de weg over: hij richt zijn kop op, zet zich breed en verdwijnt dan snel in het hoge gras. Een vrouwtjeskoedoe kijkt ons aan vanuit de struiken, twijfelt, en steekt dan kalm over, vlak voor de auto. In het water staan flamingo’s. Als dit de norm is, beloven de komende dagen wat.

Op de fiets leken dieren afstand te houden; een auto wordt duidelijk anders beoordeeld. Dieren in nationale parken wennen aan voertuigen die ze niet als bedreiging herkennen. Op de fiets ben je een andere soort dreiging.

Namutoni Camp

Achter hoge hekken komen we aan bij Namutoni Camp, een van de grotere NWR-camps. Het kamp ligt bij een oud Duits fort en kijkt uit over de oostelijke Etosha Pan. Functioneel opgezet: ruime kampeerplekken, sanitair, een restaurant en een verlichte waterplaats waar ’s avonds dieren komen drinken.

Bij de receptie betalen we N$920 (ca. €46) voor één nacht kamperen. De NWR-campings zijn duidelijk duurder dan de particuliere camps buiten het park. Daarbovenop komt een parkpermit van N$175 per persoon per dag (ca. €9). De formaliteiten zijn uitgebreid: registreren bij de gate én opnieuw bij het kamp.

Voor het eerst staan we op gras. Achter de hekken horen we ’s avonds de lachende roep van hyena’s. Dat geluid went niet snel. Dit is pas dag één in Etosha.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig