De camping ligt aan de Aba Huab, althans de droge bedding. We krijgen een update die ons verbaast: het heeft hier al jaren niet serieus geregend. Af en toe een bui, maar alleen bij uitzonderlijke regen stroomt er een paar dagen water door de rivier.
Toch staan er opvallend veel groene bomen in de bedding. Onder de grond zit nog water. Dat grondwater wordt onttrokken door mensen én door de lodges en campings die hier steeds vaker verschijnen. In droge periodes blijven de woestijnolifanten in de rivierbeddingen, waar nog water en voedsel te vinden is. In natte periodes trekken ze verder de bergen in. Ze leggen grote afstanden af tussen voedsel en water.
’s Nachts loopt er een bewaker rond op de camping. Voor de zekerheid, mocht er een olifant of leeuw langskomen. We worden niet opgegeten.
Op safari in de Aba Huab
In de ochtend gaan we met een gids op pad. De olifanten bevinden zich zo’n 30 kilometer verderop in de bedding. De woestijnolifanten van Namibië zijn geen aparte soort, maar een aangepaste populatie Afrikaanse savanneolifanten die in Damaraland en Kaokoland leven en met weinig water overleven.
Safari in zuidelijk Afrika klinkt duur, maar dit is relatief betaalbaar: 1.000 Namibische dollar per persoon voor de ochtend, zo’n 50 euro. Ter vergelijking: de camping kost 480 dollar per persoon, zo’n 24 euro. De rit is al een avontuur. We rijden door de brede, zanderige rivierbedding, tussen acacia’s en kameeldoornbomen die tientallen jaren oud zijn en hoog boven het landschap uitsteken.
We zijn nog geen twintig minuten onderweg als we een groep struisvogels zien. Een mannetje met zwarte veren en een vrouwtje met een grote groep jongen. Het mannetje broedt ’s nachts, het vrouwtje overdag. Het vrouwtje heeft een grijzige schutkleur en valt daardoor overdag nauwelijks op. Het mannetje absorbeert met zijn donkere verenkleed warmte van de zon, die hij ’s nachts weer afgeeft aan de eieren. Een praktische taakverdeling.
De bedding wordt steeds breder en het landschap opent zich volledig. De kleuren zijn intens: rood, geel, bruin en groen. Hier en daar gele bloemen. Zelfs kleine hoeveelheden regen zijn genoeg om het landschap tijdelijk tot leven te wekken.
De eerste olifanten
Een groep van vijf, rustig bewegend door de bedding. We staan op nog geen tien meter afstand. Ze trekken zich niets van ons aan. De kudde bestaat uit vrouwtjes en jongen, geleid door de matriarch. Iets verderop een grotere groep, minstens vijfentwintig dieren, inclusief een volwassen mannetje. Direct is het verschil zichtbaar: hij is groter, zwaarder en beweegt zich anders door de groep. De matriarch houdt ondertussen een jong mannetje op afstand. Zijn oplopende hormonen zorgen voor onrust in de kudde.
De dieren eten, trekken bladeren van takken en verwerken zonder moeite de stekelige vegetatie waar wij met onze fietsbanden lek op rijden.
We zien steeds meer olifanten en leren hoe ze leven in dit gebied. Wat opvalt: hoe dicht we kunnen komen. Zonder hek, zonder restricties, midden in hun leefgebied. De rivierbedding slingert tussen roodbruine rotsformaties. Soms rijden we door en moet het beeld in ons hoofd blijven.
Terug naar de realiteit
Verzadigd keren we terug naar de camping. De volgende etappe richting Palmwag is bijna 100 kilometer. We delen dat op in twee dagen; bush kamperen lijkt mogelijk.
De uitdaging zit ergens anders: eten. Op de camping is niets behalve dure chips. Bij de eerste kruising vinden we een winkeltje. Het aanbod is beperkt: bier, cola, sterke drank, snoep en chips. Dat wordt lunchen met chips en snoep. Op naar Palmwag.
Foto’s uit dit verhaal
Meer foto’s uit Namibië ›Waar deze dag ligt
Fietsreis door zuidelijk Afrika, nu in Namibië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering21. De asfaltweg naar Twyfelfontein
Volgende aflevering ›23. Regen en giraffen op de weg naar PalmwagSpring naar een andere aflevering
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.
6 comments
Prachtige ervaring! Mooi beschreven
Wat een verhaal! Alleen i het geen verhaal, maar werkelijkheid voor jullie!!
Gaaf! Kwam er net achter dat je dagboek gewoon actief is – in tegenstelling tot mijn abonnement… En dus dat het goed gaat daar. Inclusief beestenbende!
Ha Lois. Klopt. Ik heb de site helemaal aangepast, maar meldingen nog niet. Goed dat je mijn verhalen hebt gevonden
misschien goed dat site is aangepast, althans dat hoop ik, met oog op SEO etc. Maar voor den bezoeker is het best een uitdaging, die nieuwe layout. Vooral omdat je door die advertenties moet worstelen. Op mijn telefoon verdwaal ik steeds op zoek naar waar ik het volgende verhaal vind… Maar: wel heel veel plezier daar! Wildbeesttechnisch kom je geloof ik wel aan je trekken!
Klopt wat je zegt. Maar de site is work in progress. Ik had niet meer tijd voor ik weg ging. Luxe probleem 😉