Voor het eerst het vliegtuig in, naar Vientiane

We vliegen naar Laos, en dat blijft wringen, want we weten niet of de slechte verhalen over de landroute kloppen. Het voordeel is dat we de 495 kilometer in een uur overbruggen. Op het vliegveld blijkt vliegen verrassend eenvoudig: inchecken en paspoortcontrole zijn zo gebeurd, en de taxfree winkels rekenen westerse prijzen, met sigaretten die vier keer zo duur zijn als in een gewone winkel in Hanoi. Het toestel is een Nederlandse Fokker. Door de bewolking zien we niets, tot we boven Laos dalen: uitgestrekte bossen, rode zandwegen en de bruine Mekong.

Op jacht naar kip

In Vientiane gaan we op jacht naar kip, de lokale munt. Bij de meeste banken kunnen we met onze creditcard niet terecht; pas aan een balie bij de Mekong lukt het. Voor 300 euro krijgen we vier miljoen kip, en omdat het grootste biljet 20.000 kip is, lopen we met een onhandelbare stapel rond, miljonair zonder te weten wat alles hier kost.

We zijn miljonair met een stapel biljetten die niet eens in onze geldriem past.

Vientiane valt op door de afwezigheid van hoogbouw, het grote aantal tuktuks en de tempels in uitbundige kleuren. Eten kost moeite tussen de te dure westerse restaurants, tot we een zaak vinden vol Laoten: door de Franse invloed serveren ze hier baguettes met een Laotiaanse draai en veel koriander. Een perfecte koffie kost 3.000 kip, een baguette 8.000 (ca. €0,60). De bestemming deugt als het eten deugt; alleen de hotels vallen tegen, want een kamer kost al snel tien dollar.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.