We rijden zeven kilometer met de tuktuk dwars door het uitgestrekte Pakse naar het busstation, dat eigenlijk een chaotische, modderige markt is waar toevallig ook bussen vertrekken. De bus naar Tat Lo is een oude houten bus, vol met Laoten, goederen en een paar levende ganzen in het ruim. Stipt om negen uur vertrekken we, om er meteen buiten weer te stoppen voor een complete supermarktvoorraad die op het dak wordt geladen. Je vraagt je af wanneer de assen breken.
Onderweg komen de vrouwen de bus in met kip, ratten, krekels en dikke harige spinnen aan stokjes.
Een aangename verrassing
Onderweg merken we dat we de juiste keuze hebben gemaakt: overal jungle en dorpjes met houten huizen op palen. Bij een dorp komen vrouwen de bus in met kip, ratten, krekels en harige spinnen aan stokjes; we houden het bij wat we kennen, want gezond zijn we, en dat willen we blijven. Na tweeënhalf uur worden we langs de weg afgezet, en de laatste twee kilometer naar Tat Lo doen we met een tuktuk. Tat Lo is een aangename verrassing: kleine houten bungalows aan het water, met uitzicht op de waterval, een eigen veranda met hangmat, voor 25.000 kip (ca. €1,85) per dag.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Over land naar Singapore, nu in Laos. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen