We huren een motor voor 300 baht (ca. €6,70) om het eiland te verkennen, en rijden is hier een uitdaging: de paden gaan steil omhoog en weer omlaag, deels over betonplaten, maar meestal over los zand en uitgesleten off-road stukken. De mooiste etappe is de spannendste, over een klif waarvan het pad half is weggeslagen, met de zee een meter of negen recht beneden. Omhoog is al link, en op de terugweg besluit Floor te lopen terwijl ik de motor in bedwang houd. Onderweg passeren we de kleinschalige rubber- en kokosplantages van de locals, waar je moet oppassen dat je geen kokosnoot op je hoofd krijgt.
Op de ruige oostkant staat een heel vissersdorp op palen, met onder bijna elk huis een net vol levende vis.
Een dorp op palen
Een verharde weg daalt zo steil af naar de andere kant van het eiland dat je je afvraagt hoe je ooit weer boven komt, maar de Thai doen het met vier personen op één scooter, dus het moet lukken. We komen uit aan de oostkant, waar geen stranden zijn en de zee ruiger is, en in een beschutte baai staat een houten vissersdorp geheel op palen. Overal hangen netten te drogen en te worden geknoopt, staan de kratten klaar voor de krab, en hangt onder vrijwel elk huis een rechthoekig net met een levende voorraad vis. Na het hele eiland gezien te hebben, weten we het zeker: onze plek is de beste in prijs en rust, met verreweg het schoonste strand. Verhuizen hoeft niet meer.
In deze serie: Terug door Zuidoost-Azië
- 29. Salmonella en een kamer op de vijfde
- 30. Geen kut-eiland
- 31. Het eiland op de motor
- 32. Iedereen hier heeft een verleden
- 33. Onder water met Ben
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.