Het wordt grotendeels een rustdag. Ik slaap lang en beweeg weinig, want rust is wat ik vooral nodig heb. Pas rond lunchtijd ga ik de deur uit, naar een rustig pleintje tegenover het hotel, waar ik ga zitten om te eten. Daar raak ik aan de praat met een andere fietser: Tony, een Fransman met een indrukwekkende grijze baard. De rest van de dag brengen we samen door.
Twee meiden bij de Ark
We lopen naar de Ark, de oude citadel van de emirs van Buchara, met zijn massieve lemen wallen. Tegen de muur staat een klein kraampje met snoep, kauwgom en wat speelgoed, gedreven door twee jonge vrouwen. Het gesprek gaat over de verkoop, of ze vandaag al iets kwijt zijn, en hoe het is om in Buchara te wonen. Twee spontane meiden, die er lachend op aandringen dat we vooral in Buchara moeten blijven. We kopen wat snoep, maar het mooiste is het portret dat ze me laten maken.
Kebab en bier bij Bolo Khauz
Ik neem Tony mee naar een terras dat ik nog ken van de vorige keer: Bolo Khauz, met uitzicht op de Ark. Hier eet ik eindelijk de kebab waar ik gisteren nog vanaf zag, met een heerlijk koude pivo erbij, zoals bier hier heet. Dat is het aardige van Oezbekistan: het is een islamitisch land, maar een biertje drinken is geen probleem.
Als ik weer bier drink, gaat het weer goed met me.
Tony is onderweg naar Samarkand, en daarna Tadzjikistan. Dat is geen toeval; in Centraal-Azië fietst iedereen de Zijderoute, en wie even kan, mikt op de Pamir Highway. Daar willen wij allebei heen. We spreken af om morgen samen verder te rijden.
Foto’s uit Oezbekistan
Meer foto’s uit Oezbekistan ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
Spring naar een andere aflevering
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.