Direct na de grens is het lege, kale Mongoolse landschap indrukwekkend. Met de medepassagiers spelen we “wie spot de eerste ger“, maar dat is kinderlijk eenvoudig: na de eerste bocht staat al een witte stip, en nog een, en nog twee.
Een ger is hier net zo gewoon als een koepeltentje op een festival in Nederland.
Om zes uur ’s ochtends rijden we Ulaanbaatar binnen, op 5.900 kilometer van Moskou en 9.478 sinds Nederland.
Een busje voor veertien dagen
In de trein hebben we Björn leren kennen, een Duitse politieman uit Frankfurt, en Patrick en Maikie, een Zwitsers-Japans stel. Omdat zij al een reservering hebben in UB Guesthouse, gaan we daar met z’n allen heen, samen met twee Zweedse vrouwen op de kamer: vijf dollar per persoon, ontbijt inbegrepen. Het wordt gerund door Mr. Kim en Bobby, twee commercieel ingestelde Koreanen die ook rondreizen organiseren. Een bord waarschuwt om de deur niet zelf te openen en ’s avonds niet alleen naar buiten te gaan; uit vrees voor criminaliteit wordt zelfs het adres geheimgehouden. Met een werkloosheid van rond de 40 procent is die voorzichtigheid te begrijpen, al merken we er in de praktijk niets van. In het guesthouse regelen we het samen met Bobby: een tocht van veertien dagen met een Russische minivan, chauffeur en benzine, voor 210 dollar per persoon.
Geld en een hoed
Eerst moet er geld komen, en dat is nog een opgave: pinautomaten zijn er niet, dus voor dollars en tögrög zijn we aangewezen op een bank met beperkte openingstijden, waar alleen de creditcard werkt. Met 300.000 tögrög (ongeveer €200) op zak doen we boodschappen in de State Department Store, het grootste warenhuis van het land. Een hoed voor Floor kopen gaat omslachtig: je kiest een model, de bediende schrijft een bon, je betaalt bij de kassa, krijgt een tweede bon en haalt daarmee de hoed op. Twee winkelwagens vol eten en drinken afrekenen blijkt gelukkig eenvoudiger. Jeroens kapotte schoenen worden op straat voor drie euro gerepareerd.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 13. Listvyanka: de banja en het diepste meer ter wereld
- 14. Elf uur grens: het ijzeren gordijn naar Mongolië
- 15. Voorbereidingen in Ulaanbaatar: een busje voor veertien dagen
- 16. Naar het klooster Amarbayasgalant, langs een lokale Naadam
- 17. Pech onderweg: van de kopermijn van Erdenet naar de Selenga
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.