Het regent weer, en zonder zicht op verbetering pakken we in en rijden door. In Esperance vullen we de versvoorraad aan en komen we de Slowaken Rasti en Ivana tegen, die Floor op de bushcamping had ontmoet. We spreken af elkaar later te zien in Fitzgerald River National Park. Via een toeristische route langs Pink Lake (dat door het slechte weer helemaal niet roze is) rijden we per ongeluk een rondje terug naar Esperance. Anderhalf uur later zijn we daar nog steeds. Via Stokes National Park, waar de jaarpas zich meteen terugverdient, rijden we door naar Fitzgerald, met de ondergaande zon recht in het gezicht op het laatste stuk gravelroad.
Het is bijna donker als we op de bushcamping aankomen, na 418 kilometer; de afstanden zijn hier enorm. De ranger haalt de $10 op. Sommigen proberen gratis te staan door in het donker te komen en vroeg te vertrekken, maar wij vinden tien dollar een eerlijke prijs voor een mooie plek met een gasbarbecue, schone toiletten en regenwater. We maken worstjes, aardappel, pompoen en champignons klaar, en hebben een gezellige avond met de Slowaken.
Schoon tegen de dieback
Fitzgerald River staat bekend om zijn botanische rijkdom. Voor we een granieten top beklimmen, moeten we onze schoenen reinigen om de dieback-schimmel niet te verspreiden, die in de grond zit en het wortelstelsel van planten aantast. We zien veel soorten die we nergens anders zagen, met stugge bladeren en mooie bloemen. De top is zo’n 350 meter hoog, de klim makkelijk, het graniet in bizarre, overhangende vormen waar talloze hagedissen zich thuis voelen. Op de terugweg jagen de regenwolken langs de kliffen. De middag blijft doorregenen, dus lezen we noodgedwongen in de auto. We hebben zin om door te rijden naar ergens waar de zon schijnt, en bovendien moeten we snel aan het werk: het geld raakt op.
Voor we een granieten top beklimmen, moeten we onze schoenen reinigen om de dieback-schimmel niet te verspreiden.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering37. Naar Cape le Grand: kangoeroes op het strand van Lucky Bay
Volgende aflevering ›39. Cheyne Beach met Pasen: boten, quads en bezitSpring naar een andere aflevering
- 35. Langs de rand van het continent naar Eucla
- 36. 742 kilometer naar Norseman: de langste rechte weg van Australië
- 37. Naar Cape le Grand: kangoeroes op het strand van Lucky Bay
- 38. Naar Fitzgerald River: schoenen schoon tegen de schimmel
- 39. Cheyne Beach met Pasen: boten, quads en bezit
- 40. Naar Albany: de oudste stad van West-Australië
- 41. Op zoek naar werk: twee dagen plukken in Mt. Barker
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen