Een hoge klim en khinkali in Dartlo

Published: Updated: 0 comments

De ochtend is ongelooflijk mooi. Na een nacht regen hing er eerst een dichte mist, waardoor je niet verder dan een paar meter kon kijken, en heel langzaam trekt die op. De silhouetten van de bergen en de bomen worden zichtbaar in grijswaarden, tussen de mist verschijnt de toren van Kvavlo, en de zon komt precies midden op een bergkam op, met het felle licht door de mist getemperd. Duizenden spinnenwebben op de hellingen lichten op.

De zon komt precies midden op een bergkam op, en het felle licht wordt door de mist getemperd.

Floor loopt het eerste stuk mee tot de kloof met de woest stromende rivier en het uitzicht op de torens van Dartlo, en daarna klim ik alleen verder, hoger dan Kvavlo en hoger dan de khati, de pre-christelijke altaren die hier nog voor offers worden gebruikt en waar vrouwen niet bij mogen; de orthodoxe kerk heeft op Tusheti nooit grip gekregen, de enige kerk is de ruïne in Dartlo. Langs de bergkam, op ruime afstand van de schapenkuddes met hun Kaukasische honden, glijden gieren en arenden op mijn hoogte voorbij. Het loopt lichter dan in Ushguli, want er staan weinig bloemen en het gras is kort gegraasd. Vanaf de top van 2.895 meter kijk ik door twee steile dalen naar beneden, en op zo’n 3.200 meter vind ik het mooi geweest; ik zou door kunnen tot de vierduizenders die de grens met Rusland markeren, met rechts de gletsjers die de stroompjes voeden.

De storm komt op uit het dal, dus ik daal zo snel mogelijk af, achter een herder aan die zijn kudde naar het andere dal verplaatst. Het gras is doorweekt en ik ga steevast onderuit, maar onze kleren zijn allang waterdicht, en in een kleine twee uur ben ik terug in Dartlo, waar Kato hete soep en vodka klaar heeft staan. ’s Avonds wordt het feest: we eten khinkali, dumplings gevuld met aardappel, kaas en boter, die door de vrouwen en buren worden gevouwen en drie minuten boven het open vuur worden gekookt. We eten met de hele familie, met de hand, en de glazen worden bijgevuld met chacha. Kato vraagt of we kinderen hebben; nee, en als we uitleggen waarom, blijkt ze het te begrijpen.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Foto’s uit Georgië

Meer foto’s uit Georgië ›

Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 96 van 105 · Fietsreis van Praag naar de Kaukasus91% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie