Home OceaniëAustraliëPurnululu: de Bungle Bungles

Purnululu: de Bungle Bungles

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:

Aan de oostrand van de Kimberley, in het nationale park Purnululu, staan de Bungle Bungles: honderden koepels van zandsteen die tot tweehonderdvijftig meter boven de savanne uitrijzen. Ze zijn de bekendste vorm van het gebied en tegelijk een van de laatst ontdekte. Het park kreeg in 2003 de werelderfgoedstatus, om de bijzondere geologie en de manier waarop de koepels het landschap bepalen. Wie er komt, legt eerst een lange onverharde weg af; de afgelegenheid hoort bij de plek.

Talloze bijenkorfvormige zandsteenkoepels met horizontale oranje en grijze banden in de Bungle Bungles van bovenaf in gouden avondlicht

Gestreepte koepels

Het opvallendst aan de koepels zijn de horizontale banden, afwisselend oranje en grijs, die ze het uiterlijk van bijenkorven geven. Die strepen zijn geen toeval maar het gevolg van de opbouw van het gesteente. De oranje lagen bevatten geoxideerd ijzer en drogen te snel op voor leven; de grijze lagen houden vocht vast, waarop een laagje cyanobacteriën groeit dat ze donker kleurt. Het verschil in samenstelling maakt de ene laag oranje en de andere grijs, en samen vormen ze de gestreepte koepels die het park zijn gezicht geven. Het gesteente is broos: de buitenste huid houdt de vorm bijeen, en waar die beschadigt, brokkelt de zachte kern eronder weg.

Laat ontdekt

De Bungle Bungles waren tot 1983 vrijwel onbekend bij de buitenwereld. Pas toen een filmploeg die in de Kimberley opnamen maakte er door een helikopterpiloot naartoe werd gebracht, kwam het gebied breed in beeld. Voor de Aboriginals van de streek was het uiteraard nooit verborgen geweest; zij kenden en gebruikten het gebied al duizenden jaren. Dat een landschap van deze omvang zo lang buiten het algemene bewustzijn kon blijven, zegt iets over de leegte en de ontoegankelijkheid van de Kimberley: het is een van de weinige delen van de bewoonde wereld waar zoiets tot in de late twintigste eeuw mogelijk was.

De koepels lijken van veraf massief, maar de gestreepte huid is niet dikker dan een paar centimeter. Daaronder zit los zand, en één verkeerde aanraking laat zien hoe kwetsbaar de vorm in werkelijkheid is.

Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Advertentie

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie