Het is relaxed om geen haast te hebben. We zitten hier al elf dagen, en bijna iedereen blijft langer dan gepland; je mag maximaal 28 dagen. Op de wind en de vliegen na grenst deze plek aan perfectie: een kleine camping voor $10 per nacht, op loopafstand van de zee, met koraal in alle kleuren en vormen op een paar meter zwemmen, vijfhonderd vissoorten, en in de lucht de wedge-tailed eagles en zeearenden.
De gemeenschap hier is vast. Twee gepensioneerde echtparen komen elk jaar, de wintermaanden hier en in Carnarvon; de camphost staat hier al tien jaar vier maanden per jaar. Een man woont ’s zomers in Esperance, waar hij vroeger een boerderij met schapen en koeien had. Hij vocht in de oorlog in Timor en Papoea-Nieuw-Guinea, en kon bij terugkeer onontgonnen land krijgen voor 25 cent per acre, een halve hectare. Terwijl ik het dagboek bijwerk, maakt Floor het huis stofvrij en vult ze de olielamp.
Hekken en leegte
Het meeste land hier is stationland, met hekken eromheen, en die hekken beperken het gevoel van leegte en vrijheid. Het Aboriginal-gebied blijft daarentegen grotendeels onontgonnen, grotendeels gortdroge woestijn, en juist daardoor onaangetast door menselijk gebruik. In Mongolië hebben we meegemaakt hoe een land zonder hekken voelt; dat is een wereld van verschil. Volgens de mensen die hier al jaren komen, is dit de beste winter in tijden: eerder was het kurkdroog, nu is alles groen.
Een oud-strijder kreeg na de oorlog onontgonnen land voor 25 cent per acre.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.