Het vliegtuigje en de Argyle-diamantmijn

Nu we betaald blijven, hebben we spullen nodig uit onze auto, die in Kununurra staat. Geen probleem, zegt Ron, en voor ik het goed en wel besef, zit ik diezelfde middag om kwart voor vier naast de piloot in een klein vliegtuig. Op zak heb ik een boodschappenlijst van het halve kamp: lippenbalsem en aloëvera voor Michael, en voor Chris, die me inmiddels Tony Ricardo noemt, Turkish Delight, dat chocola blijkt te zijn en geen tijdschrift.

Over de Argyle-mijn

Het is een vlucht van een uur. We vliegen laag langs de Bungles en over de Argyle Diamond Mine, een van de grootste diamantmijnen ter wereld, een open gat van negenhonderd meter diep, al zit ik aan de verkeerde kant om er goed in te kijken. Aan de goede kant zit ik wel voor de ondergaande zon, die de schaduwen van de eucalyptus en de termietenheuvels steeds langer trekt. Zo’n vlucht kost mij niets, terwijl anderen er honderden dollars voor neertellen.

Een nacht in Kununurra

De terugvlucht laat op zich wachten tot half drie de volgende dag, dus ik dood een avond en nacht alleen op de camping. De boodschappen kosten moeite: een vijfliterpak wijn kopen lukt niet na vijf uur. De verkoop van goedkope drank is in het noorden streng aan banden gelegd, met beperkte tijden en limieten. De achtergrond is de zware alcoholproblematiek in een deel van de Aboriginal-gemeenschappen, geworteld in generaties onteigening sinds de kolonisatie. De regels ogen soms haast absurd en lijken hun doel voorbij te schieten, want waar eerst goedkope wijn ging, verschijnt nu sterkere drank; met een verkoopvenster los je het onderliggende probleem niet op. Kununurra is bovendien een stuk heter dan de Bungles, en koelt ’s nachts niet af.

Uiteindelijk vlieg ik terug, deze keer een directe vlucht op grotere hoogte. Het land is fascinerend van bovenaf, met vormen en kleuren die je vanaf de grond niet vermoedt. In het kamp heeft iedereen zich intussen in de kreukels gewerkt, terwijl ik een dag op een vliegtuig zat te wachten. Terug is het meteen weer afwassen.

Voor ik het goed en wel besef, zit ik naast de piloot in een klein vliegtuig, met een boodschappenlijst van het halve kamp op zak.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.