Nu we betaald blijven, hebben we spullen nodig uit onze auto, die in Kununurra staat. Geen probleem, zegt Ron, en voor ik het goed en wel besef, zit ik diezelfde middag om kwart voor vier naast de piloot in een klein vliegtuig. Op zak heb ik een boodschappenlijst van het halve kamp: lippenbalsem en aloëvera voor Michael, en voor Chris, die me inmiddels Tony Ricardo noemt, Turkish Delight, dat chocola blijkt te zijn en geen tijdschrift.
Over de Argyle-mijn
Het is een vlucht van een uur. We vliegen laag langs de Bungles en over de Argyle Diamond Mine, een van de grootste diamantmijnen ter wereld, een open gat van negenhonderd meter diep, al zit ik aan de verkeerde kant om er goed in te kijken. Aan de goede kant zit ik wel voor de ondergaande zon, die de schaduwen van de eucalyptus en de termietenheuvels steeds langer trekt. Zo’n vlucht kost mij niets, terwijl anderen er honderden dollars voor neertellen.
Een nacht in Kununurra
De terugvlucht laat op zich wachten tot half drie de volgende dag, dus ik dood een avond en nacht alleen op de camping. De boodschappen kosten moeite: een vijfliterpak wijn kopen lukt niet na vijf uur. De verkoop van goedkope drank is in het noorden streng aan banden gelegd, met beperkte tijden en limieten. De achtergrond is de zware alcoholproblematiek in een deel van de Aboriginal-gemeenschappen, geworteld in generaties onteigening sinds de kolonisatie. De regels ogen soms haast absurd en lijken hun doel voorbij te schieten, want waar eerst goedkope wijn ging, verschijnt nu sterkere drank; met een verkoopvenster los je het onderliggende probleem niet op. Kununurra is bovendien een stuk heter dan de Bungles, en koelt ’s nachts niet af.
Uiteindelijk vlieg ik terug, deze keer een directe vlucht op grotere hoogte. Het land is fascinerend van bovenaf, met vormen en kleuren die je vanaf de grond niet vermoedt. In het kamp heeft iedereen zich intussen in de kreukels gewerkt, terwijl ik een dag op een vliegtuig zat te wachten. Terug is het meteen weer afwassen.
Voor ik het goed en wel besef, zit ik naast de piloot in een klein vliegtuig, met een boodschappenlijst van het halve kamp op zak.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 108. Smurf worden: de deal en het werk
- 109. Op tour: Mini Palms Gorge en Echidna Chasm
- 110. Cathedral Gorge en de last van de tourgroepen
- 111. Het vliegtuigje en de Argyle-diamantmijn
- 112. Het kamp: Ron, Sue en de supersmurfen
- 113. De marsparty onder de sterren
- 114. De rijke donateurs en het afscheid
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen