Door de hele dag op de boerderij te staan, horen we veel over Carnarvon. Het stadje telt zo’n zevenduizend inwoners, grofweg te verdelen in boeren, vissers en een Aboriginal-gemeenschap, aangevuld met seizoenarbeiders en toeristen. Een hechte gemeenschap is het niet; alleen de boeren al vallen uiteen in Portugezen, Vietnamezen, Kroaten en Italianen. De verhoudingen tussen wit Australië en de Aboriginal-gemeenschap zijn gespannen en in het straatbeeld zichtbaar, geworteld in een lange geschiedenis van verdringing. Drugs zijn er een groeiend probleem, en het aantal inbraken neemt toe, waar de criminaliteit zich vroeger beperkte tot het leegplukken van andermans mangoboom.
Een ontwikkelingslandgevoel
Buiten de grote steden voelt Australië soms als een ontwikkelingsland. De kapper is tegelijk huiskamer en plantenwinkel, met een pauper interieur, kruipende baby’s in luiers en locals die oninteressantheden uitwisselen; voor een verlepte ficus vragen ze dertig dollar, en voor twaalf dollar word ik bijna goed geknipt. In de Woolworths kost de krant dertig cent meer dan de prijs die erop staat gedrukt.
Het mooiste aan Carnarvon zijn de luchten. Elke ochtend rijden we stipt op tijd weg met een fantastische zonsopkomst, de hemel vol hoge wattenwolken die met de klimmende zon steeds meer kleur krijgen, tot de lucht in brand lijkt te staan. ’s Ochtends en tegen de avond vliegt een steeds grotere vlucht witte kaketoes laag door de blauwe hemel, met prehistorische geluiden. En het is koud: bij acht graden ’s ochtends vraag je je af waarom de overwinterende bejaarden geen betere plek hebben gekozen.
Het mooiste aan Carnarvon zijn de luchten: elke ochtend staat de hemel in brand.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 58. Naar Carnarvon: subtropen en Vietnamese plukkers
- 59. Werk vinden in Carnarvon, en de eerste snoeidagen
- 60. Tafeldruiven snoeien voor een Portugese boer
- 61. Carnarvon: een subtropisch werkstadje
- 62. Een maand op de camping in Carnarvon, en een jaar op reis
- 63. Naar Quobba: het rif voor de tent
- 64. Quobba: een rif op loopafstand van de tent
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen