Het is de kortste dag van het jaar; pas na zeven uur wordt het licht. Maar een lange nacht is hier relaxed, met zoveel sterren en zoveel stilte. Quobba is een raar gebiedje: langs een twee kilometer lange kustzone mag je staan waar en zo lang je wilt, voor $5,50 per nacht. Spotgoedkoop, met biologische toiletten en afvalinzameling. Douchen doen we in zee. Veel mensen blijven de hele winter; anderen wonen in het weekend in golfplaten huisjes, wat de boel op een sloppenwijk doet lijken. ’s Nachts is de Melkweg een langwerpige lichtende wolk die langs de horizon schuift.
Blow Holes en koraal
Het gebied heet ook “Blow Holes”, naar het zeewater dat twintig meter opspuit uit gaten in de rotsen. Toffer is het koraal, dat op loopafstand van het kamp begint. Het water is ’s ochtends niet warm, maar zodra je kopje onder gaat merk je daar niets meer van: je bent direct omringd door vis. Ik kom pijlstaartroggen tegen en een paars zeewezen dat ik eerst voor een kwal houd, maar een octopus blijkt, die zich meteen verstopt en met zijn uitstekende ogen om het hoekje kijkt. De golven slaan met veel geweld op de kust; surfen kan, maar dan tussen de haaien, dus we blijven in het beschutte deel. Als ’s avonds onze brander het begeeft, zit er niets anders op dan morgen terug naar Carnarvon. We eten boterhammen met jam in plaats van de geplande risotto.
Voor $5,50 per nacht staan we aan zee, met het koraal op loopafstand van de tent.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.