In Carnarvon draait werk zoeken om mond-tot-mondreclame: je verkondigt aan iedereen dat je werk zoekt. Via de buurman krijgen we een nummer, en na de boodschappen rijden we naar het adres aan Northriver Road, dat nog een hele opgave is om te vinden. Daar werkt Carlos, van een Portugese boerenfamilie. Op de camping vraagt we de campingbaas naar zijn reputatie: er werken voortdurend mensen voor hem, bijna allemaal via deze camping gevonden, en nog nooit klachten. Goed genoeg voor ons.
De volgende ochtend staan we om half acht op de boerderij, en vragen we ons af wat dit gaat worden. We worden opgewacht, en beginnen aan het snoeien van de tafeldruiven. De dagen erna staan we om zes uur op om om zeven uur te starten. Het is hier herfst, bijna winter, al merk je dat overdag niet, want onder de netten die de wind tegenhouden is het bloedheet. Het werk is zwaar: alle takken uit de struiken verwijderen kost veel energie, en vooral onze handen doen pijn. Op de boerderij staan ze ervan te kijken dat we elke ochtend om zeven uur present zijn; er werken wel vaker reizigers, maar die nemen het meestal niet zo nauw met vroeg opstaan.
Op de boerderij kijken ze ervan op dat we elke ochtend om zeven uur present zijn; reizigers nemen het meestal niet zo nauw met vroeg opstaan.
In deze serie: Australië
- 57. Naar Hamelin Pool: de oudste levensvormen ter wereld
- 58. Naar Carnarvon: subtropen en Vietnamese plukkers
- 59. Werk vinden in Carnarvon, en de eerste snoeidagen
- 60. Tafeldruiven snoeien voor een Portugese boer
- 61. Carnarvon: een subtropisch werkstadje
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.