We staan hier bijna een maand op dezelfde camping, de langste tijd die we op één plek doorbrengen, al voelt het niet lang, want de tijd vliegt. Het is een komen en gaan van caravans met bejaarden; wij houden alle ruimte omdat we geen officiële plek bezetten. Op 27 mei zijn we precies een jaar onderweg, en tussen het snoeien door is er tijd voor reflectie. We hebben dan 9.639 kilometer met de Holden gereden, en Azië lijkt ver weg, al komen er steeds meer mooie momenten van die reis bovendrijven; in veel opzichten was Azië interessanter, maar qua natuur is Australië onovertroffen. We hebben besloten meer te gaan genieten, en daarom verdienen we nu geld, zodat we lang kunnen wegblijven uit de “beschaving”. Ik bepaal die dag voor mezelf dat ik hier niet zou willen wonen: het land is prachtig en leeg, maar de mensen vind ik oppervlakkig en Amerikaanser dan ze zelf doorhebben, en je vraagt je af hoe lang je hier nog van de leegte kunt genieten voor het massatoerisme het verkloot.
De prijs van het werkende leven
Het werkende leven heeft een prijs: veertien uur per dag in de weer, en na zes dagen zwaar werk in de hete zon zijn we toe aan rust. Floors lijf geeft het op een dag op; ik werk dan alleen door. En het kamperen heeft zijn schaduwkant: na ruim vier maanden is het gebrek aan privacy een echt nadeel. Een vieze oude man parkeert zijn caravan zowat in onze tent omdat hij Floor alleen ziet zitten, terwijl de rest van het veld leeg is; ze weet net te voorkomen dat hij pal naast ons komt, maar wordt de hele middag aangestaard. Mensen die te dichtbij komen, je aanstaren of een tenenkrommend praatje aanknopen, zijn op den duur bijzonder vermoeiend.
Op onze laatste werkdag plukken we nog tomaten en binden we de planten op. We ruimen de auto uit en weer in, voor het eerst sinds Albany, en slaan in de Woolworths goedkoop in voor de komende dagen. Carnarvon zit erop; tijd om weer de leegte in te trekken.
We zijn veertien uur per dag in de weer; dat is de prijs van dit werkende leven.
In deze serie: Australië
- 60. Tafeldruiven snoeien voor een Portugese boer
- 61. Carnarvon: een subtropisch werkstadje
- 62. Een maand op de camping in Carnarvon, en een jaar op reis
- 63. Naar Quobba: het rif voor de tent
- 64. Quobba: een rif op loopafstand van de tent
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.