We maken er met onze nieuwe vrienden een stranddag van. Vanaf de camping lopen we het strand op en houden een kilometer links aan, want de meeste mensen zijn te lui om te lopen, dus daar is het rustig. Vanaf ons basiskamp is het een paar meter zwemmen tot een groot koraalveld. Het waait hard, waardoor het water troebel en koud is. Het koraal heeft hier weinig kleur, wat met de watertemperatuur te maken heeft: warm water geeft kleurrijk koraal, koud water bleek. We zien grote koraalstructuren, schelpen, kastelen met kantelen, geweien en kandelaren; het levende koraal wuift mee met de deining, het dode is hard als steen, want alleen het kalkskelet blijft over.
Een pretpark boven het rif
Toch vragen we ons af of we het hier wel leuk vinden. Coral Bay is het plaatje waarmee je mensen jaloers maakt, maar dat plaatje is oppervlakkig: het is hier veel te toeristisch. Vanaf het strand worden grote aantallen boten te water gelaten die heen en weer over het rif varen; in het water moet je serieus oppassen niet overvaren te worden. Dit is zogenaamd beschermd gebied, maar met je boot mag je er alles. Terug op de camping blijken we volledig ingebouwd, terwijl er nog plekken zat leeg zijn. De camping is duur, en voor de barbecue betaal je nog een dollar extra. Er zijn hier veel jongeren, maar het geheel is vooral een partycentrum.
Dit is zogenaamd een beschermd gebied, maar met je boot mag je er alles.
In deze serie: Australië
- 64. Quobba: een rif op loopafstand van de tent
- 65. Naar Coral Bay: het rif en de prijs van toerisme
- 66. Coral Bay: koraal en te veel boten
- 67. Van Coral Bay naar Exmouth: de walvishaai-hype voorbij
- 68. Naar Lakeside: een green turtle en het wachtrijsysteem
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.