Een kloof vol meervallen

Groep oryxen staat op een begroeide helling in het Naukluft-gebied in Namibië, met blauwe bergketen op de achtergrondAlle foto’s uit Namibië ›

Het is warm. Gisteren 36 graden, vandaag loopt het op naar 39. Door de aanhoudende zandstormen hebben we de buitentent strak gespannen om te voorkomen dat de woestijn langzaam naar binnen waait. Het nadeel is dat de warmte blijft hangen. Slapen wordt zweten.

We worden wakker met de ijdele hoop dat de wind even gaat liggen. Vannacht hoorden we hem al door de vallei suizen, en wanneer we de tent openen staat de storm alweer vol aan, precies uit de richting waar we heen moeten.

Die wind heeft een reden. Overdag warmt de lucht boven de woestijn sterk op en stijgt; vanaf het koelere plateau stroomt lucht naar beneden om dat op te vullen, en door het hoogteverschil versnelt die stroom flink. Het voelt alsof de wind letterlijk van het plateau af naar beneden valt. In het droge seizoen kan dat dagenlang aanhouden.

Vandaag moeten we zestig kilometer afleggen om de volgende kampeerplek te bereiken. Dat is geen sportieve keuze. Drinkwater bepaalt hier waar een etappe eindigt: vrij kamperen langs de weg kan niet, want de hekken markeren de grenzen van farms van duizenden hectares waar het vee vrij rondloopt. Zonder die hekken zou het overal de weg op trekken. Het voordeel is dat op vrijwel elke camping op het plateau en in de woestijn het water zo uit de kraan te drinken is.

Van de woestijn naar het plateau

De eerste twaalf kilometer volgen we de asfaltweg terug naar de splitsing met de C19, volle stormkracht tegen. Op de C10 slaan we af naar het zuiden. Voor ons ligt ruim twintig kilometer bijna kaarsrechte gravelweg met de wind schuin van voren. Het is beuken en vooral niet te veel nadenken over hoe afschuwelijk een muur van tegenwind is.

Gelukkig is er afleiding langs de weg. Struisvogels lopen door het landschap, en we zien steeds meer oryxen en springbokken. Het landschap is groots en leeg, in tinten rood en bruin.

De temperatuur loopt verder op. Opmerkelijk genoeg zorgt de tegenwind nog voor enige verkoeling, ook al voelt het soms alsof er een föhn op je gezicht staat. Liters water verdwijnen in onze lichamen; we hebben ieder 4,5 liter bij ons. Plassen doen we niet, zweet verdampt meteen. Bij een lodge stoppen we voor ijskoude cola, hier standaard geserveerd in een glas uit de vriezer, vol ijs. Eén is geen. Twee is het minimum om af te koelen.

Nog 22 kilometer richting de Naukluft. Om ons een hak te zetten draait de wind langzaam mee: wij rijden vanuit de woestijn terug omhoog naar het plateau, en de wind blijkt dezelfde route te hebben gekozen, maar dan uit de tegengestelde richting.

Voor een fietser is de wind de grootste vijand, na vrachtwagens. Maar hij kan ook je beste vriend zijn. Alleen blijken die vriendschappen zeldzaam.

Ik krijg flashbacks naar Turkmenistan. Het verschil is dat hier overal dieren rondlopen. Ik ken de Serengeti nog niet, maar met de kuddes oryxen die links en rechts door de vallei trekken begint het er aardig op te lijken. Een ander voordeel van deze route is dat er nauwelijks verkeer is; op de weg naar Sesriem leek het soms een snelweg, maar de meeste toeristen blijken hetzelfde rondje te rijden.

Hauchabfontein

Aan het einde van de middag bereiken we Hauchabfontein. Grote plekken met schaduw, midden in het landschap, met uitzicht over wat steeds meer op een canyon begint te lijken. Geen vakjes of rijen caravans, maar een waterpunt, een eenvoudige sanitaire voorziening en verder niets. We zijn de enigen.

De caretaker vertelt dat het water hier bijzonder lekker is. Ze snapt onze grap niet wanneer we zeggen dat we zo’n dorst hebben dat we niet kunnen garanderen dat het grondwater blijft staan.

De mooiste plek ligt iets verderop: een kloof met natuurlijke rotspoelen vol helder water en meervallen. We laten ons erin zakken tot het stof van de dag loskomt.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig