In Namibië valt alles te regelen. Er wordt meegedacht, proactief gehandeld en oplossingen zijn vaak sneller gevonden dan thuis, waar het nog wel eens blijft hangen in ‘moeilijk, moeilijk, moeilijk’.
Voor het derde deel van deze reis willen we een auto. Etosha National Park is niet het grootste park van Namibië, maar wel het bekendste, en fietsen is er niet toegestaan. Je boekt een dure georganiseerde safari, of je regelt het zelf met een huurauto. Met een eigen auto bepaal je je tempo en rijd je zelf langs de waterholes, de plekken waar de dieren komen drinken.
Ten noorden van Etosha ligt Ondangwa, met een vliegveld en autoverhuurbedrijven, zo’n 250 kilometer verderop. De route erheen loopt door het noorden van Namibië, het zogeheten Ovamboland: vlak, relatief dichtbevolkt en duidelijk anders dan het lege, ruige landschap waar we vandaan komen. De weg is grotendeels verhard en vaak kaarsrecht. Functioneel, maar niet waarom we hier fietsen. Er twee dagen aan besteden is zonde, dus zoeken we een lift.
Regelen in Namibië: alles kan, maar anders dan gepland
Bij de receptie informeren we naar mogelijkheden. Niet veel later komt er een oplossing via de vader van iemand, een broer en daar weer een vriend of kennis. Klassiek netwerk. Voor N$250 per persoon (ca. €12) kunnen we meerijden. Hij komt ons om 4.00 uur ’s ochtends ophalen.
Dat is niet helemaal wat we in gedachten hebben. We hadden juist gepland om een keer rustig aan te doen en denken eerder aan 10.00 uur. Er is een kleine hobbel, die we egaliseren met het aanbod om N$500 per persoon (ca. €25) te betalen als we later kunnen vertrekken. Dat werkt. De nieuwe afspraak: morgen tussen 7.00 en 7.30 uur.
Nu dit geregeld is, kunnen we verder met de volgende puzzelstukken. Lang leve internet en de mobiele telefoon. Hoe deed ik dit twintig jaar geleden? We boeken een hotel voor twee nachten in Ondangwa, op loopafstand van een mall. Twee dagen om bij te komen en weer een beetje te civiliseren na vier weken stof, zand, hitte en bergen. De huurauto regelen we via Sunny Cars: onbeperkte kilometers, geen gedoe met eigen risico en geen kleine lettertjes.
De wekker gaat om 6.00 uur. Om 7.00 uur staan we klaar. En dan begint het bekende patroon: alles valt te regelen, maar tijd is rekbaar. Om 8.00 uur is er nog niemand. We gaan maar ontbijten. Dat de chauffeur “halverwege” is, zegt hier weinig.
Niemand lijkt haast te hebben. Waarom we dan eerst om 4.00 uur moesten vertrekken blijft onduidelijk.
Onderweg naar Ondangwa: improvisatie als standaard
De auto die uiteindelijk verschijnt is geen pickup, maar iets tussen een sedan en een stationwagen in. Geen probleem. Alles past. Een krasje of een stootje meer of minder lijkt hier ook minder relevant. Een auto is in de eerste plaats een gebruiksvoorwerp.
Onderweg stoppen we bij een vriend of kennis van onze chauffeur Jonas. Hij staat langs de weg met een compleet versleten band. Jonas heeft nog een iets minder versleten exemplaar achterin liggen. Na tien minuten kan iedereen weer verder. Maar nog geen twintig kilometer later staat dezelfde man opnieuw stil, weer met een lekke band. Er wordt gebeld. Vast weer een vriend, kennis of neef. Wij rijden door.
Op driekwart van de rit schiet Maurits in de stress. Zijn vooras ligt nog op de camping, achtergelaten bij het verwijderen van het wiel. Best knap: op fietsreis gaan en een essentieel onderdeel van je fiets vergeten. Zijn tent is ook al niet meer compleet. Maar nog voordat de paniek doorbreekt, regelt Jonas dat de vooras zijn kant op komt. Hij moet vooral lachen om de stress.
Niet veel later komen we aan in Ondangwa. Het voelt als een groene, bijna tropische oase, met veel bomen en opvallend veel vogels. Een compleet ander landschap dan waar we vandaan komen.
Foto’s uit Namibië
Meer foto’s uit Namibië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door zuidelijk Afrika, nu in Namibië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering27. Aankomst in Afrika
Volgende aflevering ›29. Anderhalf uur safari bij King Nehale GateSpring naar een andere aflevering
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.
3 comments
Wat een belevenissen en ervaringen weer de afgelopen 2 dagen…niet te bevatten voor mij vanuit mijn luie stoel! hopelijk is het fietsonderdeel goed aangekomen?
Gmta: hoe deden we dat 20 jaar geleden! Ik plaatste net 15min terug een verslagje met exact dezelfde tekst…!
Maar fijn dat de inventiviteit groots is en er al oplossingen zijn voordat het probleem is ingedaald.
Goede voorzetting van jullie indrukwekkende reis gewenst!
Haha. Als Maurits niet zo veel zou vergeten zouden de problemen er niet eens zijn.