In Namibië valt alles te regelen. Er wordt meegedacht, proactief gehandeld en oplossingen lijken vaak sneller gevonden dan thuis, waar het soms blijft hangen in ‘moeilijk, moeilijk, moeilijk’.
Voor het derde deel van deze reis willen we een auto huren om Etosha te bezoeken. Etosha National Park is niet het grootste nationale park van Namibië, maar wel het bekendste en een van de grootste van Afrika. Fietsen is er niet toegestaan. Je kunt een dure georganiseerde safari boeken, of je regelt het zelf met een huurauto. Een eigen auto geeft je in Etosha de vrijheid om zelf langs waterholes te rijden en je tempo te bepalen, iets wat met georganiseerde tours vaak ontbreekt.
Ten noorden van Etosha ligt de stad Ondangwa, met een vliegveld en autoverhuurbedrijven. Ondangwa ligt wel zo’n 250 kilometer verderop. De route loopt door het noorden van Namibië, het zogeheten Ovamboland: vlak, relatief dichtbevolkt en duidelijk anders dan het lege, ruige landschap waar we vandaan komen. De weg is grotendeels verhard en vaak kaarsrecht. Functioneel, maar niet waarom we hier fietsen. Zonde om daar meerdere dagen aan te besteden.
Regelen in Namibië: alles kan, maar anders dan gepland
Bij de receptie informeren we naar mogelijkheden. Niet veel later komt er een oplossing via de vader van iemand, een broer en daar weer een vriend of kennis. Klassiek netwerk. Voor 250 Namibische dollar per persoon (ongeveer €12) kunnen we meerijden. Hij komt ons om 4.00 uur ’s ochtends ophalen.
Dat is niet helemaal wat we in gedachten hebben. We hadden juist gepland om een keer rustig aan te doen en denken eerder aan 10.00 uur. We merken dat er een kleine hobbel is, die we egaliseren met het aanbod om 500 Namibische dollar per persoon te betalen als we later kunnen vertrekken. Dat werkt. De nieuwe afspraak: morgen tussen 7.00 en 7.30 uur.
Nu dit geregeld is, kunnen we verder met de volgende puzzelstukken. Lang leve internet en de mobiele telefoon. Hoe deed ik dit twintig jaar geleden? We boeken een hotel voor twee nachten in Ondangwa, op loopafstand van een mall. Twee dagen om bij te komen en weer een beetje te civiliseren na vier weken fietsen door stof, zand, hitte en bergen. De huurauto regelen we via Sunny Cars, omdat alles dan eenvoudig is geregeld: onbeperkte kilometers, geen gedoe met eigen risico en geen kleine lettertjes. Dat is precies wat je wilt.
De wekker gaat om 6.00 uur. Om 7.00 uur staan we klaar. En dan begint het bekende patroon: alles valt te regelen, maar tijd is rekbaar. Om 8.00 uur is er nog niemand. We gaan maar ontbijten. Dat de chauffeur “halverwege” is, zegt hier weinig. Niemand lijkt haast te hebben. Waarom we dan eerst om 4.00 uur moesten vertrekken blijft onduidelijk.
Onderweg naar Ondangwa: improvisatie als standaard
De auto die uiteindelijk verschijnt is geen pickup, maar iets tussen een sedan en een stationwagen in. Geen probleem. Alles past. Een krasje of een stootje meer of minder lijkt hier ook minder relevant. Een auto is in de eerste plaats een gebruiksvoorwerp.
Onderweg stoppen we bij een vriend of kennis van onze chauffeur Jonas. Hij staat langs de weg met een compleet versleten band. Geen probleem. Jonas heeft nog een iets minder versleten exemplaar achterin liggen. Na tien minuten kan iedereen weer verder. Maar nog geen twintig kilometer later staat dezelfde man opnieuw stil, weer met een platte band. Er wordt gebeld. Vast weer een vriend, kennis of neef. Wij rijden door.
Driekwart in de rit slaat de stemming om. Maurits schiet in de stress. Zijn vooras ligt nog op de camping, achtergelaten bij het verwijderen van het wiel. Best knap: op fietsreis gaan en een essentieel onderdeel van je fiets vergeten. Zijn tent is ook al niet meer compleet. Maar nog voordat de paniek echt doorzet, is de oplossing alweer geregeld. Er wordt gebeld. De as is gevonden. Morgen rijdt Jonas weer deze kant op en zorgt dat die bij Maurits terechtkomt. Hij moet vooral lachen om de stress. Hier maak je je blijkbaar niet zo druk. Hier regel je het gewoon.
Niet veel later komen we aan in Ondangwa. Het voelt als een groene, bijna tropische oase, met veel bomen en opvallend veel vogels. Een compleet ander landschap dan waar we vandaan komen.
Nieuwe avonturen volgen in het derde deel van onze reis: op safari in Etosha.
3 comments
Wat een belevenissen en ervaringen weer de afgelopen 2 dagen…niet te bevatten voor mij vanuit mijn luie stoel! hopelijk is het fietsonderdeel goed aangekomen?
Gmta: hoe deden we dat 20 jaar geleden! Ik plaatste net 15min terug een verslagje met exact dezelfde tekst…!
Maar fijn dat de inventiviteit groots is en er al oplossingen zijn voordat het probleem is ingedaald.
Goede voorzetting van jullie indrukwekkende reis gewenst!
Haha. Als Maurits niet zo veel zou vergeten zouden de problemen er niet eens zijn.