Van de Rila naar het Pirin is hemelsbreed een sprong van een paar tientallen kilometers, maar over de weg is het een boog van tweehonderd. We rijden om de noordkant van de Rila heen naar Dupnitsa, nemen daar de snelweg naar het zuiden en slaan halverwege af, een bochtig dal in, naar het Rilaklooster.
Wat ik vanuit de auto zie, past bij wat ik de dagen ervoor in de dorpen zag. Langs de weg staan half ingestorte huizen en verlaten fabriekscomplexen, en in het asfalt zitten gaten. Tussen de tweedehands auto’s uit West-Europa rijden Lada Niva’s en de vierkante UAZ-busjes die hier nooit zijn vervangen. De parkeerplaats staat vol touringcars, in de poort staan reisgroepen met grote telelenzen in de weg, en op de binnenplaats is onder de gestreepte bogen van de kerk vrijwel elk vlak beschilderd, in kleuren die eruitzien alsof ze vorige week zijn aangebracht. Bordjes vragen om stilte. Bewakers herhalen dat verzoek, zonder resultaat. Wie tien meter uit de stroom stapt, zit op een muurtje met de bergen in de rug en een poes die gezelschap zoekt.
’s Avonds komen we aan in Dobrinishte, een paar kilometer voorbij Bansko. We hebben een studio aan het dorpsplein, waar overdag de buren zitten te praten en ’s nachts de honden. Voor bijna elk huis ligt een berg boomstammen die in stukken wordt gezaagd en tegen de gevel opgestapeld. Hier wordt met hout gestookt, en hout is er in deze bossen genoeg.
De lift bepaalt de dag
Boven Dobrinishte begint een stoeltjeslift in twee delen die wandelaars in ruim twintig minuten van 1.412 naar 2.236 meter brengt, tot bij berghut Bezbog. Daarboven ligt ruw gebergte: keteldalen vol puin met meren ertussen, en hellingen vol wilgenroosje waarvan het blad in september rood kleurt. Het Popovo Ezero, het grootste meer van het Pirin, ligt op loopafstand van de hut. Voor Mette is dat genoeg. Ik maak een ronde van veertien kilometer en reken op de ruime looptijden uit de Rother-gids.
Dat valt tegen. Waar de paden in de Rila meestal goed begaanbaar zijn, gaat het hier van steen naar steen over puinhellingen die de gletsjers hebben achtergelaten. Een wandelaarster die ik tegenkom, denkt dat de lift om vijf of half zes stopt, zeker weet ze het niet. Vanaf dat moment kijk ik vaker op mijn horloge dan naar het landschap. Het is kwart over vijf als ik het bergstation bereik. Mette zit er nog, ze heeft op mij gewacht, en de lift staat stil. De afdaling te voet is achthonderd meter over een steil bospad, en aan het eind staat gelukkig een restaurant dat nog open is.
Kilometers zeggen hier niets.
Bear Sanctuary Belitsa ligt boven het dorp Belitsa, op twaalf hectare bos. FOUR PAWS en de Fondation Brigitte Bardot begonnen het park in 2000 als opvang voor de dansende beren van Bulgarije. Het africhten van beren is sinds 1998 verboden, en in 2007 kwamen hier de laatste drie. Nu leven er beren uit slechte dierentuinen en particulier bezit; in september 2026 waren het er volgens de gids achttien. In het wild leven in Bulgarije naar schatting vier- tot vijfhonderd bruine beren, de meeste in de West-Rodopen en verder in de Rila, het Pirin en de Centrale Balkan. Ze zijn streng beschermd; alleen een beer die herhaaldelijk schade doet, mag worden afgeschoten. Boven Bezbog liggen tussen de bosbessen pootafdrukken in de modder, met vijf nagelpunten ruim voor de tenen, en een hoop mest vol besjes. Dichter bij een wilde beer kom ik niet.
Leeg achter de pas
Onze laatste dag in het hooggebergte valt in het lange weekend rond Onafhankelijkheidsdag, en half Sofia lijkt dezelfde bergweg uit Bansko te nemen. Bij hut Vihren, waar de asfaltweg ophoudt, staan auto’s op de weg, in de berm en schuin tegen de rotswand. Het pad naar het Muratovo Ezero is een rij wandelaars die op elkaar wachten. De meesten gaan naar de Vihren, met 2.914 meter de hoogste top van het Pirin. Ik ga de andere kant op, over de Banderishka Porta op 2.501 meter.
Achter die pas is het leeg. Een dal van geel wordend gras met granietblokken zo groot als een auto, kruipdennen tussen de puinwaaiers, een smal meertje op de bodem. Bij hut Spano Pole, waar een paar routes samenkomen, zie ik nog mensen, daarna niemand meer. Het pad is ongemarkeerd en ik volg een lijn op mijn horloge. Het bos ruikt naar hars en druipt van een bui die net voor mij langs is getrokken. Dit zou berenland kunnen zijn, maar de koeien zijn er eerder: de grond is kaalgevreten, de paden zijn diep uitgesleten en bij elke drinkplek is het modder.
Bij het Chairsko Ezero kom ik vier wandelaars uit Sofia tegen die net zo verbaasd zijn mij te zien als ik hen. Volgens hen is dit het mooiste stuk van het gebergte, juist omdat er niemand komt, en ik heb geen reden om ze tegen te spreken. Even verderop hoor ik ergens voor me een steenlawine naar beneden gaan. Zien doe ik hem niet. Daarna is het ruim duizend meter dalen naar hut Demjanica, langs een beek tussen hoge naaldbomen, en het laatste stuk over een brede weg vol losse stenen, waarop ik mijn voeten voel branden, tot aan de asfaltweg tussen Bansko en hut Vihren.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Praktische informatie
Hoe er komen: van Sofia naar Bansko en Dobrinishte is het ongeveer drie uur rijden over de Struma-snelweg en de Predelpas. Wie het Rilaklooster meeneemt, slaat bij het stadje Rila af en rekent op een paar uur extra. Bussen van Sofia naar Bansko rijden meerdere keren per dag in ongeveer drie uur. Dobrinishte is ook het eindpunt van de smalspoorlijn door de Rodopen vanuit Septemvri, een rit van bijna vijf uur.
Slapen: in Dobrinishte zijn studio’s en kleine hotels goedkoper en rustiger dan in Bansko. Berghutten met bedden en een keuken: Bezbog (2.236 m), Vihren (1.950 m) en Demjanica (1.895 m); reserveren gaat per telefoon.
Eten: het restaurant bij het dalstation van de lift naar Bezbog is ook na sluiting van de lift nog open. In het dorp eet je in een mehana voor een paar euro per gerecht.
Liften en toegang: de stoeltjeslift van Dobrinishte naar Bezbog kostte ons in september 2026 23 euro retour per persoon. Een vaste dienstregeling staat niet online; vraag bij het dalstation hoe laat de laatste stoel naar beneden gaat, want die gaat buiten het hoogseizoen vroeg. De gondel van Bansko kost in de zomer van 2026 25 tot 27 euro retour en rijdt na begin september alleen nog op werkdagen, met één rit omhoog en één omlaag. Naar hut Vihren loopt vanuit Bansko een asfaltweg van zestien kilometer; in het hoogseizoen en op feestdagen is de parkeerplaats boven vol en kan de weg vanaf Banderitsa dicht zijn.
Bear Sanctuary Belitsa: twaalf kilometer bosweg voorbij het dorp Belitsa. Toegang 8 euro per persoon (september 2026), met een rondleiding in het Engels of Bulgaars die elk half uur vertrekt. Open van april tot november.
Rilaklooster: het terrein ligt op 1.147 meter. Het kerkhistorisch museum kost in 2026 5 euro, een combinatiekaart voor alle vijf musea 12 euro. Korte broeken, korte rokken en hemdjes zijn niet toegestaan, en in de kerk mag je niet fotograferen.
Wandelingen: Rother tour 15 (van Bezbog via de Samodivska Porta naar hut Demjanica, vijf en een half uur, enkele richting) en tour 23 (Vihren). Wie terug wil naar de lift, knoopt zelf routes aan elkaar.
Beste reistijd: half juni tot half september voor de hoge paden. Vermijd het weekend rond 22 september, Onafhankelijkheidsdag, als je bij hut Vihren wilt parkeren.
Nog weten: in Nationaal Park Pirin mag vuur alleen op aangewezen plekken en blijf je op de gemarkeerde paden. Bergredding bereik je via 112 of 1470.
Plan je reis
- Overnachten in Bulgarije: vergelijk accommodaties ›
- Trein-, bus- en vliegtickets in Europa: vergelijk op Omio ›
- Activiteiten en excursies in en rond Dobrinishte: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Waar dit verhaal ligt
Bekijk de volledige kaart van Bulgarije ›
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Bulgarije ›
Vier graden bij de hut25 september 2026
Een hond voor één dag23 september 2026
Eten bij de Mexicaan21 september 2026Plan je eigen reis door Bulgarije
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen