Naar Edith Falls: van hotspring naar waterval

Voor we vertrekken zwemmen we bij zonsopgang nog een keer in Bitter Springs, alleen, terwijl er stoom van het water komt dat warmer is dan de lucht: een sprookjesachtig gezicht, die damp boven het kristalheldere water tussen het sappige groen. Met de snorkel op zien we dit keer overal schildpadden zwemmen, schuchter, met een witgele streep op de kop. We komen opnieuw een gezin tegen dat lang door Australië reist en de kinderen onderweg thuisonderwijs geeft, met opdrachten en werkstukken bij alles wat ze zien; zo hoort het.

Bij zonsopgang komt er stoom van het water dat warmer is dan de lucht, een sprookjesachtig gezicht boven de kristalheldere bron.

Via Katherine

In Katherine tanken we voor $1,23, terug op het niveau van Port Augusta, en vullen we de jerrycan; vanaf hier zijn de afstanden klein, want Darwin ligt nog maar driehonderd kilometer verderop en zelfs met een omweg via Kakadu hoeven we niet meer te tanken. Zoals meestal slaan we in één keer in voor een week, alleen de alcohol niet, want de liquor store gaat pas om twee uur open en daar wachten we geen drie uur voor. We kijken stiekem uit naar het ongecompliceerde Azië, waar alles zonder bizarre regels te krijgen is.

Aankomst bij Edith Falls

We rijden nog honderddrieënzeventig kilometer, weer door tientallen kilometers afgebrande natuur, naar Edith Falls, onderdeel van het Nitmiluk National Park. Kamperen kost hier $17,60, wat veel is voor een bushcamp, maar de plek is commercieel uitbesteed en heeft alle voorzieningen plus groen gras, op een paar meter van een ruime, met lekker water gevulde waterhole. We wilden buiten slapen, maar zetten toch de tent op vanwege de muggen.