In het restaurant waar ze ons herkennen bellen ze een taxi naar het ziekenhuis, die een ambulance blijkt te zijn, want die fungeert tevens als taxi voor het Bangkok Hospital, het privéziekenhuis. Floor wordt meteen de Eerste Hulp binnengebracht, waar Engelssprekende dokters aan haar beginnen. We vertellen het verhaal van Cambodja, en al snel valt de voorlopige diagnose: salmonellavergiftiging, twee tot drie dagen opname. De medicijnen uit Cambodja kunnen de prullenbak in; hier krijgt ze de goede antibiotica. Haar kamer op de vijfde verdieping, met eigen douche, televisie, koelkast en balkon, is groter dan de hele kliniek op Koh Sdach. Geen slechte score voor een salmonella.
Haar kamer op de vijfde verdieping is groter dan de hele kliniek op Koh Sdach, waar ze twee dagen eerder op een scooter met het infuus vandaan kwam.
Tijd voor mezelf
Blijven slapen in het ziekenhuis hoeft niet, dus ik verhuis naar hetzelfde guesthouse als vorige week, waar ze vragen waar mijn vriendin is. In het ziekenhuis dus, en ik heb een rustige plek nodig. Tussen mijn middag- en avondbezoek probeer ik te genieten van het alleen-zijn, iets wat op reis met z’n tweeën zelden voorkomt: van restaurant naar restaurant, een boek onder een Chang-bier, een bord inktvisringen. Ik had niet gedacht dat ik dat zo makkelijk kon waarderen. Er is ook goed nieuws van thuis: er is een huis voor ons geregeld in Leidschendam, waar we bijna meteen in kunnen. Een prettig maar vreemd idee, want aan een plek om te wonen hadden we nog geen seconde gedacht. We hebben nog tot 12 maart.
In deze serie: Terug door Zuidoost-Azië
- 27. De verkeerde plek om ziek te worden
- 28. Beschaamd terug over de grens
- 29. Salmonella en een kamer op de vijfde
- 30. Geen kut-eiland
- 31. Het eiland op de motor
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.