Wie in oktober naar de rust van Laos komt, komt bedrogen uit: langs de Mekong is het Bun Nam, het bootracefestival dat het einde van het regenseizoen viert. Anderhalve week lang is het vooral een luide kermis, met tussendoor drakenboten op de rivier. De muziek staat overal op een belachelijk volume, en op de podia gebeurt verder weinig. Het is wel een goede plek om de mensen te zien: in hun mooiste kleren, veel lachend, jongens gearmd, meisjes hand in hand, want lichamelijk contact tussen de seksen ligt gevoelig.
Op de laatste avond laat bijna iedere Laot een drijvend kaarsje op de Mekong, voor voorspoed in het komende jaar, een mooi gezicht. Aan de overkant viert Thailand hetzelfde feest, maar groter: veel vuurwerk en lichtjes die blijven branden, terwijl de Laotiaanse kaarsjes na een paar minuten doven. Het verschil in welvaart drijft zichtbaar over het water.
Een dorp met tempels
Op een gehuurde motor blijkt Vientiane vooral een enorm uitgestrekt dorp met 200.000 inwoners: op de twee hoofdwegen langs de Mekong na zijn de straten zandwegen. Wat er wel in overvloed is, zijn de wats, met monniken in oranje gewaden, en de gouden Pha That Luang, het belangrijkste monument van het land. In de buitenwijken woont iedereen in houten huizen op palen, koel en met schaduw eronder. Wat opvalt is dat er op het platteland nauwelijks rijstvelden zijn.
Op de twee hoofdwegen na is de hoofdstad van Laos een zandweg.
Een land vol hulpverleners
Er lopen veel buitenlanders rond, en niet alleen toeristen: Vientiane telt naar verluidt enkele duizenden hulpverleners op tweehonderdduizend inwoners. De Verenigde Naties, Unicef, de WHO, SOS Kinderdorpen, ze zijn er allemaal, en dat zegt genoeg over hoe arm dit socialistische land is. In de hitte slapen de mensen ’s middags overal: op de vloer, in een hangmat, tussen hun koopwaar. Drankjes komen met enorme hoeveelheden ijs, vaak in een dichtgeknoopt plastic zakje met een rietje erin.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Over land naar Singapore, nu in Laos. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Amandelbloesem op La Palma 2014
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen