cape otway national park: prijzen en getijdenpoelen

Gele blaasjeswier en kleine schelpen op het rotsige getijdengebied bij Skenes Creek, Victoria, Australië

Victoria, Skenes Creek – Kleine waterplanten gedeien tussen en op het gesteente

Het slaapt fantastisch met de zee die tegen de kust beukt. We pakken in en rijden verder. In Apollo Bay, waar veel reizigers blijken te stoppen, slaan we verse producten in. Het is er prijzig: de benzine kost hier $1,35 per liter, omgerekend zo’n €0,80, tegen $1,12 in Melbourne. Als dit de standaard wordt voor de rest van de reis, zijn we zo failliet. We moeten op de prijzen letten, anders zitten we eerder thuis dan de bedoeling is. Ik ben niet voor niets gestopt met roken: tien dollar voor een pakje sigaretten gaat te ver.

We rijden door naar een camping in Cape Otway, midden in het Cape Otway National Park, vandaag maar 49 kilometer. We hebben geen haast. Door een mooi bos en over een zandweg komen we uit op een plek van $22, tussen bizar gevormde eucalyptusbomen die genoeg schaduw geven. De douches en toiletten zijn schoon. We zetten de tenten op en spotten de eerste koala’s die hier hoog in de bomen hangen.

Het leven onder de waterlijn

Na een gebakken ei verkennen we de omgeving. We lopen door een duinlandschap waarachter de zee glinstert, en bij een waterpomp in de duinen vullen we de flessen. Het duin gaat over in rotskliffen. We klauteren erover, iets wat bij vloed niet zou kunnen. Een waterval, gevormd door water dat uit de rotsen sijpelt, kleurt de wand door oxidatie en algen.

Interessanter zijn de poeltjes tussen het basalt. In een poeltje van vijftig centimeter doorsnee en veertig diep zit een compleet micro-ecosysteem: schelpdieren, kleine zeesterren, krabbetjes en rode zachte dingen. Wie goed kijkt, ziet dat de hele poel leeft. De rode zachte dingen blijken zeeanemonen, die net hun voelsprieten uitsteken. Het is etenstijd: kleine schelpdieren worden naar het inwendige van de anemoon geleid. De horror van de natuur, op vijftig centimeter doorsnee. Een zeester, zo blijkt uit een kort experiment, staat niet op het menu.

Wij hebben nog altijd de overtuiging dat de populairste plekken de minst interessante zijn.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig