Een paar dingen die ik anders vergeet. Het handen geven, om te beginnen. In Perechyn ging het schudden van handen, van bekenden en half-bekenden, de hele dag door, en alleen tussen mannen; elkaar aankijken of stevig knijpen hoeft niet, een losse polsbeweging volstaat. Naar het oosten, in Kamianets-Podilskyi, lijkt het gebruik af te nemen en geven alleen echte bekenden elkaar nog een hand.
Een rij is geen rij
Een rij betekent hier dat je dicht in elkaars persoonlijke ruimte gaat staan, zo dicht dat het op een groep vrienden lijkt die op hetzelfde wacht. Je moet elke ruimte die valt meteen opvullen, anders ben je je plek kwijt. Word je aan een loket geholpen, dan staat er gerust iemand tegen je aan; voorgedrongen wordt er niet, want jij bent gewoon aan de beurt, maar privacy krijg je er niet bij. Als we staan te pinnen komt een oud vrouwtje zo dichtbij staan dat onze Nederlandse reflex zich afvraagt of ze te vertrouwen is.
Een rij betekent hier dat je dicht in elkaars persoonlijke ruimte gaat staan.
Koffie en honden
Bekertjes koffie uit een straatkiosk zijn een geliefde bezigheid, maar verwacht geen goede koffie: meestal oploskoffie waarvan je er twee nodig hebt om wakker te worden. Soms word je verrast door een espresso die je de tanden uit de mond slaat; je weet nooit wat je krijgt, en dat geldt net zo goed voor restaurants, waar de soep best als toetje kan komen. En dan de zwerfhonden, die tot aan Kolomyia overal op straat lagen, bijgevoerd en met rust gelaten, een vast onderdeel van de samenleving. Af en toe rennen ze achter de rode tassen aan, maar meestal zijn ze te lui om te reageren. In Chernivtsi waren het er al minder, en in Kamianets-Podilskyi zien we er geen meer.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Oekraïne. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering37. Klaprozen en het kasteel van Khotyn
Volgende aflevering ›39. Kamianets-Podilskyi: een kasteel op een eiland, en een getto in de kloofSpring naar een andere aflevering
- 35. Naar Kosiv: kerken zonder tal en een beer in een kooi
- 36. Chernivtsi, een Habsburgse stad aan de rand van de Karpaten
- 37. Klaprozen en het kasteel van Khotyn
- 38. Intermezzo: handen schudden, in de rij staan en de honden van Oekraïne
- 39. Kamianets-Podilskyi: een kasteel op een eiland, en een getto in de kloof
- 40. Over de zwarte aarde naar Murovani Kurylivtsi
- 41. Bij Irina en Victor vandaan, de hitte in naar Tomashpil
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen