Doordat de kamer donker is, slapen we uit tot negen uur, eigenlijk te laat om in deze hitte te reizen. Na een ontbijt van koffie en kaaspizza lopen we naar het busstation, dat sterk aan Laos doet denken: stof, oude minibusjes die tot de nok worden volgeladen, en kooplui met van alles. Hier worden we positiever over Georgië, want de mensen hebben plezier en we worden niet bot behandeld. Voor tien lari per persoon kopen we kaartjes voor de marsjroetka naar Kutaisi; de chauffeur is een bolle, goedlachse man met een blote buik.
Net als alle chauffeurs is hij een coureur: inhalen vlak voor bochten en op hellingen, toeteren om ruimte te claimen of gewoon omdat het kan. Het eerste stuk rijden we langs zee, waar een brede grasstrook met grote bomen vol picknickende mensen ligt; het oogt een stuk relaxter dan Batumi. Daarna wordt het binnenland leeg en vlak, met links in de verte de hoge Kaukasus en rechts de lage. De wind is zo warm als een föhn. Hiertegenin fietsen zou geen pretje zijn geweest.
Een verademing in Kutaisi
Om half drie lopen we Kutaisi binnen. Met de stadsbus worden we voor twintig cent in het centrum afgezet; op een terras in het park vullen we onze vochtreserves aan met perenlimonade. De hitte is hier droog, een stuk aangenamer dan de vochtige hitte van Batumi. We klimmen de heuvel bij de kathedraal op naar een homestay, en dat is een verademing: gastvrij onthaal, een grote kamer in een mooi huis voor veertig lari. De eigenaar vindt het zonde, en is bijna boos, dat ons het noorden wordt afgeraden, gebieden die volgens hem volstrekt veilig zijn.
Waarop is die waarschuwing gebaseerd: op accurate informatie, of op het vermijden van elk denkbaar risico?
We treffen meteen leuke medereizigers: een Zweed, een Finse, een Frans-Canadees, een Luxemburger en twee Fransen. Op de Zweed na zijn ze allemaal in Svaneti geweest, zonder problemen en waanzinnig mooi. Daar gaan wij dus ook naartoe. Het hele idee om naar Georgië te komen was nu eenmaal gebaseerd op hoge bergen, gletsjers en wandelen. De verhalen die we horen zijn zonder uitzondering positief, en nu deze plek ook goed voelt, kan het bijna niet anders dan dat Batumi de uitzondering was. ’s Avonds eten alle gasten samen mee met de dagelijkse kost, met Georgische wijn erbij; de eigenaar en zijn dochter spreken goed Engels.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus: 34 fietsdagen, 2.753 km, met een track per dag. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen