We nemen afscheid van de familie in Ushguli, die ons “good people” noemt; dat vatten we maar op als compliment. Deze keer rijdt een zesentwintig jaar oude Russische jeep ons terug, met meer beenruimte maar verder weinig comfort. Het duurt ruim een minuut om de motor te starten, en bij elke afdaling gaat hij uit om brandstof te sparen, dus de kunst is hem op tijd weer aan te laten slaan, anders halen we de top van de heuvel niet. Na tweeënhalf uur knokken en schudden zijn we terug in Mestia, waar Nino kamers voor ons heeft vastgehouden en bevestigt dat we morgen de vlucht naar Tbilisi hebben.
’s Avonds strompelt onze Amerikaanse vriend Michael het guesthouse binnen, onder de schaafwonden. Zijn wandeling terug liep anders: hij haalde de eerste dag geen dorp, liep door in het donker en gleed bij het oversteken van een rivier uit, waarna hij met al zijn spullen kopje-onder ging. Vandaag heeft hij twaalf uur gelopen en moeten liften om op tijd terug te zijn. We zijn weer met z’n vieren en sluiten ons Svaneti-avontuur af met een klein feestje. Matthew, aardrijkskundeleraar uit Wales, loopt honderdtien kilometer per week en deed de klim bij Ushguli in anderhalf uur, waar de locals er drie over doen.
Het vliegveld van Mestia
De landingsbaan is een stoffige grasvlakte die een paar dagen geleden nog door zes mannen met de zeis werd gemaaid. Er staan zeven Kamaz-trucks, sommige met de tandwielen eruit voor groot onderhoud, en een houten keet. Binnen zit een man met een pet aan een tafel; onze paspoorten worden genoteerd en na honderd lari per persoon, ruim veertig euro, staan we op de lijst. Zo gratis is deze door de overheid gesubsidieerde “gratis” vlucht dus niet, en waar dat geld heen gaat weet niemand.
In de keet zijn intussen een paar Kamaz-chauffeurs neergestreken, en we moeten mee aan het bier; zelfs Floor ontkomt er niet aan. Na twee tweeliterflessen komt de fles chacha op tafel, de Georgische brandewijn. Het is nog geen twaalf uur en we zijn al aardig aangeschoten als ons toestel landt.
Laag door de Kaukasus
Het vliegtuig is van Russische makelij, minstens veertig jaar oud, met tien zijwaarts geplaatste stoelen, één propellor op de neus en een dubbele vleugel. We delen het met een kind op een brancard dat naar het ziekenhuis in Tbilisi moet; dit toestel is ook de ambulance van de vallei. Gordels zijn bij het opstijgen niet nodig: we snellen over het gras en zitten in de lucht.
We vliegen laag over Mestia, zien de torens en de rivier verdwijnen en draaien het dal richting Ushguli in. De lucht is onbewolkt, en links liggen alle besneeuwde toppen en gletsjers waar we de afgelopen week tussen liepen, nu vanuit een veel indrukwekkender perspectief. Naast me laat iemand op zijn gps zien dat we om Zuid-Ossetië heen vliegen.
Naast me laat iemand op zijn gps zien dat we om Zuid-Ossetië heen vliegen, omdat we daar uit de lucht geschoten zouden kunnen worden.
De bergen gaan over in beboste heuvels en dan in een glooiend land vol akkers, waar we niet hoger dan honderd meter overheen scheren. Net als we ons afvragen waar Tbilisi blijft, staan we plotseling tussen de velden, vijfentwintig kilometer buiten de stad. Een vader en zijn dochter, die in het nationale skiteam van Georgië zit, geven ons een lift in een hippe Audi over brede nieuwe snelwegen. Ze zetten ons af in het centrum, waar het in de schaduw negenendertig graden is.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus: 34 fietsdagen, 2.753 km, met een track per dag. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 85. Naar de televisietoren boven Mestia
- 86. Naar Ushguli, onder Georgië’s hoogste berg
- 87. Ushguli: torens, vee en een bloemenzee tot je middel
- 88. Met een Sovjet-vliegtuigje van Mestia naar Tbilisi
- 89. Een dag door Tbilisi
- 90. Met de gedeelde taxi naar Telavi
- 91. Over de Abano-pas, de slechtste weg van Georgië
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen