Naar Ushguli, onder Georgië’s hoogste berg

Met z’n vieren, een jonge Amerikaan, Matthew uit Wales en wij, regelen we een jeep die ons voor honderdvijftig lari naar Ushguli brengt, zevenenveertig kilometer over een smalle, onverharde weg. We rijden door een dal vol dorpjes met verdedigingstorens, over een pas van negentienhonderd meter, een ander dal in dat steeds meer op Mongolië oogt: paarden, koeien, geiten, schapen en varkens lopen er vrij rond. In een prachtig groen, smal dal komen we aan in Ushguli, waar links de witte massa van Mt. Shkhara opdoemt, met 5.068 meter de hoogste berg van Georgië.

Mannen rijden op paarden zonder zadel en het vee loopt vrij rond, precies als in Mongolië.

We komen terecht in het guesthouse van een nicht van Neno, die ook Neno heet, getrouwd met Oleg, een voormalig bokskampioen. Op opa en oma na woont de familie de negen wintermaanden in Tbilisi. Voor vijftig lari per persoon hebben we een kamer in het grote huis, inclusief drie maaltijden, en we krijgen meteen een uitgebreide lunch van verse jonge kaas, brood en muntthee.

In de smalle straten lopen we door de modder en de mest van de dieren die hier vrij rondlopen: varkens met biggen, koeien die achter elkaar van A naar B sjokken, grote stieren die net als wij de straatjes gebruiken maar hier geen gevaar vormen. Ushguli is een van de oudste plekken waar we ooit zijn geweest. De voet van sommige torens dateert van vóór het christendom, het geheel staat sinds 1993 op de werelderfgoedlijst van UNESCO, en met zijn vier gehuchten, waarvan Chazhashi het grootste is, voelt het als de meest afgelegen hoek van het land.

We lopen het dal in, richting de gletsjer aan de voet van Mt. Shkhara. Het pad loopt grotendeels vlak door een brede, boomloze vallei, langs de rivier die van de gletsjer naar beneden komt. De gletsjertong zelf halen we niet: het vee graast tegen de steile hellingen, maar de steekvliegen worden zo’n plaag dat we omkeren. De ligging van Ushguli, met die gigantische berg op de achtergrond, maakt het misschien wel de indrukwekkendste plek waar we ooit zijn geweest, alleen te vergelijken met Mongolië. Het dorp ziet er nog bijna zo uit als vijfhonderd jaar geleden, en mannen maaien met de zeis het hooi voor de lange winter.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.