Geen kut-eiland

In het guesthouse in Trat vragen we naar een eiland waar het rustig is en waar je kunt ontspannen, en zo komen we op Koh Kut, dat nog puur is en waarvan de budgetbungalows bewust niet worden gepromoot om massatoerisme te voorkomen. We nemen de speedboot van 550 baht (ca. €12), want die doet er een uur over in plaats van vijf, wat scheelt voor Floor, die snel zeeziek wordt. Hard en lomp stuiteren we over de golven, en dan laten we het modderige mangrovewater achter ons en wordt het water helderblauw, precies het water uit de folders waar we nooit in geloofden. Het bestaat dus toch.

We laten het modderige mangrovewater achter ons en het water wordt helderblauw, precies het water uit de folders waar we nooit in geloofden.

Een douche zonder dak

Na een tussenstop op Koh Mak, waar de meeste toeristen uitstappen, worden we over de heuvelachtige jungle naar Seaview Bungalows gebracht. De familie heeft er zeven, en wij krijgen er een voor 300 baht per dag (ca. €6,70): een schone houten bungalow op palen, met een groot bed, een veranda en twee hangmatten met zicht op zee. Het mooiste is de bijbehorende douche met wc, uitgevoerd zonder dak, zodat je bruin wordt onder het douchen en de sterren ziet tijdens het poepen. Het strand ligt tweehonderd meter verderop achter een kokosplantage, wit en meestal verlaten. Er is een restaurantje dat de goedkoopste plek van het eiland blijkt, deels zelfbediening, met de rekening aan het eind van de dag. Dit is de plek om de laatste weken van de reis door te brengen.