Alice Springs: een stad in de woestijn

Published: Updated: 0 comments

Alice wordt voor bijna een week onze uitvalsbasis, van waaruit we de East en West MacDonnell Ranges verkennen. Na een maand vooral in de bush moeten we eerst wennen aan de campinggeluiden en de “grote” stad; gelukkig hebben we oordoppen. Shoppen in Alice is een verademing: overzichtelijke winkelcentra en zelfs een autovrije winkelstraat met bomen en terrasjes, on-Australisch en juist daarom prettig, mogelijk gemaakt door de toeristenstroom. Ik koop voor $109 een stevig nieuw paar schoenen, want de oude, al in Mongolië en China gestikt, vallen echt uit elkaar. Floor knipt mijn haar, wat $22 scheelt. In de krant lezen we van een militaire coup in Thailand, het land waar we op onze reis door Azië doorheen trokken. Toen viel ons in de stad al op hoe onpopulair de nu afgezette premier was, die op het platteland stemmen kocht; zulk wereldnieuws bereikt ons onderweg nog maar zelden.

Twee werelden

Tegenover de camping ligt een Aboriginal town-camp, en het is een grimmig, troosteloos gezicht. Overal ligt afval: lege wijnpakken, kapotte flessen, gedeukte en gecrashte auto’s. Zodra de drankwinkel opengaat, komen mensen in tweetallen terug met pakken goedkope wijn en flessen whiskey, en de dagelijkse drinksessies gaan gepaard met veel ruzie en geschreeuw. Erachter zit een zware verslavingsproblematiek die je door de hele noordelijke helft van Australië ziet, geworteld in generaties van onteigening sinds de kolonisatie. Verbieden helpt niet: dan stappen mensen over op het snuiven van benzine, waartegen in Alice bij één pomp reukloze Opal wordt verkocht.

Een paar straten verderop is Alice tegelijk het hart van de Aboriginal-kunst. Overal zijn galeries en is er een levendige markt voor de stippelschilderijen van de Centraal-Australische woestijnvolken: met patronen van punten en lijnen verbeelden ze droomtijd-verhalen, waterplaatsen en het landschap zelf. Dat die rijke kunst en cultuur hier bloeien, maakt het contrast met de troep, de drank en de ellende van de town-camp alleen maar schrijnender.

In dezelfde stad bloeit de Aboriginal-kunst én ligt de town-camp vol troep en drank, twee kanten van één werkelijkheid.

Advertentie

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie