Porongurup: karribomen en twijfel over Australië

Published: Updated: 0 comments

Het is een wonder dat we überhaupt wakker worden, zo koud is het. ’s Nachts is de hemel helder, ’s ochtends grauw en koud, en de campingkeuken stelt niets voor, al is hij tenminste overdekt. Het regent niet, dus we maken een uitstapje naar het nabije Porongurup National Park, en vragen bij een wijngaard onderweg of er werk is. Dat is er niet.

Het park is een verrassing, met zowaar een zonnetje erbij. Het is een klein gebied, een granieten drempel in het verder platte land, met toppen tot 500 meter. We lopen over twee toppen, met uitzicht over de wijngaarden en boomkwekerijen eromheen, en komen door een zone met karribomen, eucalyptussen tot negentig meter, die bij de hoogste bomen ter wereld horen.

Valt Australië tegen?

’s Avonds maken we een vuur en praten we met een glas wijn over ons verblijf. Floor vindt Australië tot nu toe tegenvallen: het landschap is mooi, maar het is geen Azië en geen Europa, en minder relaxed dan gedacht. In Azië kon je doen wat je wilde omdat het betaalbaar was; hier hebben we weinig te besteden, met als tegenwicht de vrijheid van een eigen auto. Ik vind dat je Azië en Australië niet te veel moet vergelijken. Het slechte weer is pech, en verderop wordt het vast beter. We spreken af na Australië naar India te gaan. Over teruggaan naar Nederland wil ik het niet hebben; ik weet niet eens goed wat ik van Australië vind.

De karribomen, eucalyptussen tot negentig meter, horen bij de hoogste boomsoorten ter wereld.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie