Vientiane: de kleinste hoofdstad van Zuidoost-Azië

Vientiane heeft 200.000 inwoners en is daarmee een van de kleinste hoofdsteden van Zuidoost-Azië. Dat voel je in elke straat: er zijn nauwelijks hoge gebouwen, een deel van de wegen is nog onverhard, en het ritme van de stad is zodanig laag dat een buitenlandse bezoeker drie dagen nodig heeft om er aan te wennen.

Dit is geen kritiek maar een beschrijving. De Lao term sabaidee — goed gaan, alles oké — vat de sfeer goed samen. Er is weinig haast.

De stad verkennen

Het centrum van Vientiane ligt langs de Mekong, die hier de grens vormt met Thailand. Aan de Thaise kant is de stad Nong Khai zichtbaar; een smal stuk water scheidt twee verschillende snelheden van ontwikkeling.

De hoofdstraat langs de Mekong heeft terrassen, restaurants en guesthouses. Verderop staat het Patuxai — een triomfboog die ontworpen is naar het voorbeeld van de Arc de Triomphe in Parijs. Hij is gebouwd met Amerikaans cement dat bedoeld was voor een vliegveld. Boven is uitzicht over de stad, wat mede indrukwekkend is omdat er nauwelijks gebouwen zijn die het zicht blokkeren.

Het nationale symbool van Laos is de Pha That Luang — een gouden boeddhistische stupa aan de rand van het centrum. Hij is omgeven door een parkachtige setting en is in de ochtend het rustigst te bezoeken. De originele stupa stamt uit de 16e eeuw; het huidige gebouw is een reconstructie na meerdere verwoestingen.

De Pha That Luang glanst in het ochtendlicht. Een monnik loopt er rustig omheen. Verderop zit een bewaker in zijn hokje te slapen.

Wats zijn er overvloedig. Vientiane heeft per hoofd van de bevolking meer boeddhistische tempels dan vrijwel elke andere stad in de regio. Ze zijn toegankelijk, actief in gebruik, en niet georienteerd op toeristen.

Het Bun Nam-festival

In oktober, aan het einde van de regentijd, vindt het Bun Nam bootfestival plaats — de Boat Race Festival op de Mekong. Teams van 50 roeiers concurreren in lange slanke boten, terwijl de kades volstromen met kijkers, verkopers en geluidssystemen die erop gericht zijn elkaars muziek te overstemmen.

Het is een van de drukste feestdagen van het Lao jaar. Hotels zijn volzet en de prijzen zijn navenant. Wie niet heeft gereserveerd kan terecht in een kamer boven een restaurant of bij particulieren — de stad improviseert mee.

Praktisch

Hoe er komen: Vanuit Thailand via de Vriendschapsbrug over de Mekong, of per bus vanuit andere Lao steden. Er is een internationaal vliegveld.

Vervoer in de stad: Tuk-tuks zijn de standaard. Prijs altijd afspreken voor je instapt. Lopen is voor het centrum prima, fietshuur is beschikbaar.

Geld: De kip is de Lao munt. In 2005 is de wisselkoers circa 10.000 kip per euro. Thaise baht wordt ook geaccepteerd op veel plekken, met name bij de grens. Bankautomaten zijn beperkt beschikbaar — neem contant geld mee.

Verblijf: Guesthouses langs de Mekong-boulevard zijn de standaardoptie voor reizigers. Prijzen zijn laag naar Zuidoost-Aziatische maatstaven.

Visum: Een visum voor Laos is aan te vragen bij aankomst (visa on arrival) op de luchthaven of bij bepaalde grensovergangen, inclusief de Vriendschapsbrug. In 2005 kost dit 30-35 dollar en is het 30 dagen geldig.

Let op: alle prijzen zijn van 2005 en sterk veranderd. Vientiane is sindsdien gegroeid, met meer internationale restaurants, goed internet en een betere infrastructuur in het centrum.

Op de kade staan drie verkopers van hetzelfde soort gefrituurde insecten. Ze staan vijf meter van elkaar. Er is genoeg ruimte voor iedereen.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.