de bungle bungles in

Omdat ik vandaag jarig ben, staat Floor erop eerder op te staan dan ik; vanaf vandaag ben ik negenentwintig. Vorig jaar was ik met mijn verjaardag in Xiahe, en nu liggen we in Kununurra, klaar voor iets bijzonders: om twee uur ’s middags vliegen we naar de Bungle Bungles, om er een week als vrijwilliger te werken. We pakken voor het eerst sinds tijden onze rugzakken, en met enige twijfel of alles wel geregeld is, staan we om twee uur bij de receptie.

Vliegen over een verborgen wereld

Ready for take-off. Vanuit het stijgende vliegtuig zien we onze camping aan het water liggen, dan Lake Kununurra, de kanalen, de plantages met suikerriet, en bij Lake Argyle wordt het landschap steeds ruiger en droger. Het is fascinerend om Australië van bovenaf te zien: de oeroude restanten van vroegere bergen, weggesleten door de tijd. Daar ligt Purnululu National Park, de Bungle Bungles, een gebied dat pas in 1983 door de buitenwereld werd ontdekt, al kenden de Aboriginals en de stationwerkers het al lang; sinds 2003 staat het op de werelderfgoedlijst. Het zandsteenmassief is door het regenwater uitgesleten tot bijenkorfvormige koepels, kloven en spleten, uniek in de wereld. We vliegen er in een privévliegtuig overheen, over een landschap waar anderen honderden dollars voor betalen en dat de meeste mensen nooit anders dan op een luchtfoto zullen zien.

Smurfen

Na de landing op een airstrip in the middle of nowhere worden we opgehaald door een four-wheel-drive bus van East Kimberley Travel, de organisatie waarvoor we gaan werken. Via een lange dirt track komen we bij ons nieuwe thuis: een keuken, een kamp, en een donkerbruine tent voor ons. We ontmoeten de kamphosts Ron en Sue, en moeten ons om half zeven in de keuken melden, vooral om af te wassen. Vanaf nu gaan we als “smurf” door het leven, in een blauw poloshirt; Jeroen en Floor in een poloshirt, voor het eerst ooit. Laat ons maar zien wat er moet gebeuren; we zijn hier om te werken. En zo, op een verjaardag, in een tent in een verborgen wereld, begint een onverwacht nieuw hoofdstuk van onze reis door Australië.

Op mijn verjaardag vliegen we in een privévliegtuig over de bijenkorven van de Bungle Bungles, een landschap dat de meeste mensen nooit zullen zien.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig