Anders dan de meeste buitenlanders zitten wij op een boot voor Chinese toeristen, en zien we de boten vol westerlingen voorbijvaren, die de hoofdprijs betalen maar een ander China ervaren. Voor de Chinezen lijken wij onderdeel van de attractie: er worden ongevraagd foto’s gemaakt, en iemand kruipt zelfs bij me op schoot.
Onderdeel van de attractie
Terwijl de meeste passagiers in hun hut televisie kijken en alleen naar buiten komen voor een geposeerde foto, kijkt het handjevol westerlingen naar het landschap dat de littekens van de dam draagt: betonnen damwanden tegen de hellingen, borden die het toekomstige waterpeil aangeven, en verlaten steden, wegen en akkers die in het water verdwijnen.
Tussen het chocoladebruine water drijven groeiende eilanden van plastic, matrassen en kleding; dit stuwmeer heet nu al de grootste septic tank ter wereld.
De grootste septic tank ter wereld
Al het afvalwater van Chongqing, dertig miljoen inwoners, gaat ongezuiverd de rivier in. De smog hangt tussen de bergen; sinds Chengdu hebben we de zon niet meer gezien. Langzaam vormen we ons een beeld van de vervuiling waar je over leest, en beseffen we wat 1,3 miljard inwoners betekent. De boot stopt vaak voor de zoveelste tempel met bijbehorende winkels, waar opdringerige verkopers veel van hetzelfde aanbieden: “hello bag, hello banana, hello t-shirt”. Als de scheepstoeter gaat, mogen we weer aan boord.
Verder in de serie
‹ Vorige aflevering56. Fengdu: een dodenstad voor het water komt25 augustus 2005
Volgende aflevering ›58. De Driekloven en de boottrekkers van de Tujia26 augustus 2005Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.