Australië is een van de meest door migratie gevormde landen ter wereld. Bijna dertig procent van de inwoners is in het buitenland geboren, en van bijna de helft is minstens één ouder elders ter wereld geboren. In de steden aan de kust is dat overal zichtbaar, in de gezichten, de winkels en het eten. Toch begon het moderne Australië met het uitgesproken tegenovergestelde streven: een bewust blank gehouden natie.

De White Australia-politiek
Een van de eerste wetten van de jonge federatie, in 1901, was de Immigration Restriction Act, de wettelijke basis van wat de White Australia-politiek ging heten. De wet moest niet-Europese migranten weren, met als beruchtste instrument een dicteetoets die ambtenaren in elke gewenste taal konden afnemen, zodat een ongewenste migrant altijd kon worden afgewezen. De wortels lagen in de negentiende eeuw, in de wrevel tegen de Chinese goudzoekers, en het idee erachter was dat het afgelegen continent zonder zulke maatregelen zou worden overspoeld vanuit het dichtbevolkte Azië ten noorden ervan.
De golven na de oorlog
Na de Tweede Wereldoorlog draaide het beleid, al bleef de kleurgrens voorlopig staan. Onder de leus dat het land moest groeien of ten onder gaan, haalde Australië op grote schaal Europese migranten binnen: Italianen, Grieken, Nederlanders, Joegoslaven, en Britten die voor een schappelijk bedrag de overtocht kregen. Zij hebben vooral de zuidelijke steden veranderd; Melbourne kreeg een van de grootste Griekse stadsbevolkingen buiten Griekenland. De raciale beperkingen werden stap voor stap afgebouwd en in 1973 volledig geschrapt. Daarna kwamen andere stromen: Vietnamese vluchtelingen na 1975, en in de decennia erna een brede migratie uit Azië, met China en India als grote herkomstlanden.
Die opeenvolging heeft een land opgeleverd dat zichzelf nu als multicultureel omschrijft, maar de overgang is recenter dan het lijkt. Wie in een klein plukstadje als Carnarvon Vietnamese families in de kassen ziet werken, kijkt naar het resultaat van een ontwikkeling die pas een halve eeuw oud is, in een land dat daarvoor bewust zijn deuren sloot.
Op de campings van het westen staan Europese backpackers naast Aziatische arbeidsmigranten in de rij voor hetzelfde plukwerk. Een eeuw eerder was precies die menging het schrikbeeld dat de eerste wet van het land moest voorkomen.
Plan je reis
- Overnachten in Australië: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Australië: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit Australië
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.


