We vertrekken vroeg en tanken nog voor $1,45; het wordt steeds duurder. We stoppen een paar keer om te genieten van de uitgestrektheid en de banksia’s, maar kangoeroes blijven uit. De reden: verwilderde geiten hebben ze verdrongen. Vanaf een uitzichtpunt boven een kloof vol geiten heb je een prima schootsveld, zou je denken. De vos wordt hier bestreden met 1080, een gif waar de inheemse dieren tegen kunnen maar de ingevoerde roofdieren niet.
Buiten het park houdt de echte natuur abrupt op: daar begint begraasd boerenland achter hekken. We rijden de laatste 140 kilometer het schiereiland op, dat als een worm 180 kilometer in Shark Bay steekt. Het landschap bestaat uit lage struiken in knalrode aarde, de eerste echt rode aarde die we zien.
Onder water in Shark Bay
Op de camping in Nanga Bay ($17) is het ruisen van de zee ’s nachts het enige geluid. We gaan met z’n vieren het heldere, koude water in, dat tegenvalt: bij zo’n blauwe kleur verwacht je tropische warmte. Volgens Heidi moeten we naar de zeegrasvelden, maar daarvoor moet je een kilometer ver zwemmen. In dit gebied leven zo’n dertigduizend zeekoeien, grazend tussen het zeegras. We zoeken betere plekken op: eerst Shell Beach, dat uit miljarden witte schelpen bestaat, daarna Eagle Bluff, een uitzichtpunt over ondiep, helder water. Boven het witte zand zien we roggen, een haai die langzaam cirkels trekt, en zes tuimelende dolfijnen, waarvan er één met fascinerende snelheid achter een vis aan jaagt.
In Shark Bay leven zo’n dertigduizend zeekoeien, grazend in de uitgestrekte zeegrasvelden.
In deze serie: Australië
- 52. Snorkelen bij Green Head, kamperen bij Walkaway
- 53. Naar Kalbarri: rook boven het stoppelland
- 54. Naar Shark Bay: zeekoeien en een strand van schelpen
- 55. Denham: zwemmen tussen de pijlstaartroggen
- 56. Een rustdag bij Denham, met gehaktballen via Afrika
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.