Morgen vertrekken Emiel en Heidi vanaf Overlander met de bus naar Perth, dus we knippen de lange rit op en rijden vandaag naar Hamelin. In Denham tanken we voor $1,54; het wordt steeds duurder. De honderd kilometer naar Hamelin gaan door een uiterst monotoon landschap: lage scrub, met dieprode aarde tussen de struiken en een schakering aan groentinten waarvan je niet wist dat ze bestonden, onder een onveranderlijk strakblauwe lucht. Australië is, net als Mongolië, een land van kleuren, vergelijkbaar en toch totaal anders.
In dit lege land steek je je vinger op naar tegemoetkomend verkeer. Onderweg doen we spelletjes; “schat de afstand tot de top van de heuvel” wordt door Emiel nogal kortzichtig gespeeld.
Levende fossielen
Hamelin is camping, museum, parkeerplaats, koffiehuis en souvenirwinkel ineen, vol toergroepen die hier komen voor de stromatolieten. Dit zijn levende fossielen, klompen bacteriën die tot de oudste nog levende organismen ter wereld behoren, mooi van vorm in het heldere water, al jagen de steekvliegen je snel weer weg. ’s Avonds genieten we van een laatste avond samen: Heidi en Floor maken een pasta carbonara naar het recept van Ellie en Bas, terwijl Emiel en ik filosoferen over onze toekomstige boomhut. Een vlucht luidruchtige kaketoes vliegt over.
In dit lege land steek je je vinger op naar tegemoetkomend verkeer; alleen oude kerels met boten groeten nooit terug.
In deze serie: Australië
- 55. Denham: zwemmen tussen de pijlstaartroggen
- 56. Een rustdag bij Denham, met gehaktballen via Afrika
- 57. Naar Hamelin Pool: de oudste levensvormen ter wereld
- 58. Naar Carnarvon: subtropen en Vietnamese plukkers
- 59. Werk vinden in Carnarvon, en de eerste snoeidagen
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.