Yangshuo en Dali: afscheid van China

Uit het reisverslag van de grote reis over land, september 2005. Geschreven onderweg, in de woorden van mijn toenmalige ik: de laatste dagen in China voor we naar Vietnam trekken.

Na de tegenvallende Yangzi-cruise zijn we toe aan rust, en die vinden we in Yangshuo, waar we negen dagen blijven. Het ligt midden in het karstgebergte van Guangxi: losstaande kalkstenen bergen, een traag subtropisch klimaat, lekker eten, de rivier, nieuw fruit en bamboe. We zitten hier in een druk bezocht deel van China, maar de rustige plekjes vind je altijd, als je maar goed genoeg zoekt.

We doen weinig. Fietsen door de omgeving, al is het met constant 37 graden en 70 tot 80 procent vochtigheid eigenlijk te heet, een gevolg van de tropische storm ten zuiden van ons. Een aparte ervaring is een watergrot: eerst met de boot naar binnen (helm geen overbodige luxe), dan te voet tussen de druipstenen, en een modderbad onderweg. Bijzonder in twee opzichten, want elke grot in de omgeving adverteert de enige echte te zijn met dezelfde folder, dus je koopt je kaartje pas als je er bent, anders betaal je te veel voor de verkeerde.

In deze streek leren we voor het eerst het China uit de boekjes kennen: rijsthoeden, waterbuffels op het land en in het water, vissersbootjes, en vrouwen die met grote manden fruit langs de weg verkopen.

De rest van de dagen lezen we aan het water en genieten van de contacten die we hier opdoen. Een boottocht over de Li-rivier is belachelijk duur en massaal: vijftig euro voor vijf uur in een colonne van bijna zestig boten (we hebben ze geteld). In plaats daarvan huren we met drie anderen een privéboot, voor vijf euro per persoon, dezelfde route maar vroeg in de ochtend, zonder een andere boot tegen te komen. We vinden zelfs een verlaten strandje waar wij en de waterbuffels de enige zijn. Stilte is in China zeldzaam, maar als je haar vindt, ben je heel tevreden.

Reizen door China

Wie naar China gaat, geef ik één advies: ga nooit mee op een georganiseerde reis. Het is onzin dat China moeilijk te bereizen is. Bus- en treinkaartjes zijn altijd te krijgen, soms na een dag wachten, en zelf kopen is goedkoper, minder stress en gewoon leuker. Op een georganiseerde reis heb je nooit rust, altijd een moordend tempo, en een gids die je bij aankopen “helpt” maar er vooral zelf een flinke commissie aan overhoudt. China is bovendien geen land voor de natuur maar voor de cultuur, en vooral: het is interessant en anders. Neem er de tijd voor, want het is nogal groot.

Wat me het meest bezighoudt, is hoe anders het samenleven hier werkt. Thuis is sociaal-zijn de norm: je levert iets in voor de groep. Hier lijkt het eerder om de eigen familiekring te draaien, en wat daarbuiten valt telt minder; toch houdt het systeem zichzelf zo prima in stand. Ik snap er nog weinig van, en mijn oordeel is dat van iemand die er een paar maanden doorheen reist, maar het blijft me intrigeren. Echte gesprekken zijn lastig, want het Engels reikt meestal niet ver, en over de overheid wordt niet vrijuit gepraat. Dat we vaak alleen tussen Chinezen zitten betekent trouwens niet dat we eenzaam zijn: op sommige plekken lopen we juist veel medereizigers tegen het lijf, en met hen heb je de goede gesprekken en de doorzaknachten. In Yangshuo houden we dankzij de meegebrachte mp3-speler zelfs een privé technofeestje op een dakterras met uitzicht op de bergen.

Met pijn in het hart gaan we verder, want we zijn aan het reizen en moeten in beweging blijven. We kennen hier inmiddels weer te veel mensen, en de muggen worden ook een dingetje: ik tel er op elk been, arm en voet een stuk of achttien. We reizen naar Kunming om onze visa voor Laos en Vietnam te regelen. Omdat we geen zin hebben in een grote Chinese stad, gaan we met de bus door naar Dali. We zitten er nu op het toeristenpad, maar dat vinden we voor deze laatste dagen prima. Bijna twee maanden China zit erop, en we kijken uit naar het volgende avontuur: Vietnam.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.