We zijn China moe. Twee maanden. We zijn moe van de smog, de herrie, het constant opgelicht worden, de rochels om 6 uur ’s ochtends onder het hotelraam. Kunming voelt vies en dichtgestopt na de schone lucht van de bergen. Floor heeft de hele dag hoofdpijn. Ik heb zware benen. De stad heet officieel stad van de eeuwige lente — de luchtkwaliteit relativeert die naam aanzienlijk.
Maar eerst: de visa zijn er niet zomaar.
Visa regelen in Kunming
Kunming is het logische vertrekpunt voor Vietnam en Laos — de twee landen zijn grensburen van Yunnan. Beide consulaten zijn bereikbaar vanuit het Camellia Hotel, de standaard verblijfplaats voor reizigers in dit geval.
Het visum voor Laos is eenvoudig: formulier invullen, 380 yuan betalen, drie dagen wachten. Het visum heeft een geldigheidsduur van twee maanden (je mag Laos binnenkomen tot twee maanden na uitgifte), 30 dagen geldig na binnenkomst.
Het visum voor Vietnam is ingewikkelder qua timing. Eerst een formulier inleveren bij de tussenpersoon van het Vietnamese consulaat. Na drie dagen het paspoort inleveren. Dan nog een dag wachten. In totaal zijn we dus vier tot vijf dagen in Kunming — genoeg om een uitstapje naar Dali te maken (vijf uur per bus) en terug te komen.
We halen beide paspoorten op met de visa er al in en kopen dezelfde middag een buskaartje naar Hekou.
De sleeper bus naar Hekou
De nachtbus naar Hekou — de Chinese grensstad — vertrekt om 20.00 uur. De rit duurt negen uur. Het kost 90 yuan per persoon.
Een sleeper bus is iets anders dan een reguliere bus. De stoelen zijn vervangen door rijen bedden van drie naast elkaar. Smal, zonder privacy, maar je kunt liggen. Je deelt je bed niet tenzij het een tweepersoonssbed aan het einde van een rij is — dat is ons. Aan het andere einde van de bus ligt een Engels-Chinees stel, Phil en Yan. Yan is Chinees, Phil is Engels en woont al jaren in China. Ernaast een Australische, Jennifer.
Phil krijgt halverwege een acute voedselvergiftiging van zijn maaltijd bij Pizza Hut eerder die avond. Wij hebben norit. Dat werkt. Ze overwegen even de grensovergang af te zeggen, maar dan toch niet. We besluiten samen door te reizen naar Sapa in Vietnam.
Slapen lukt matig. De bus hobbelt en toetert. Je hebt het continue gevoel dat er iets kan gebeuren op de bergwegen in het donker. Je raakt er na twee maanden in China aan gewend om dat gevoel te negeren.
Aankomst Hekou
We komen aan bij het ochtendgloren. Hekou is een grensstadje aan de Rode Rivier — aan de overkant ligt de Vietnamese stad Lào Cai. Brug. Douane. Stempels.
De overgang verloopt vlot. De Chinezen die we tegenkomen zijn efficiënt en zonder drama. Na twee maanden voelt dat bijna teleurstellend.
Aan de Vietnamese kant is de lucht anders. Lichter. De straat ziet er anders uit. De borden zijn Latijns schrift. Het is het eerste westerse schrift dat we in maanden zien.
Phil vraagt hoeveel Vietnamees ik ken. Eén woord. Xin chào.
Wat je moet weten
Buskaartje Hekou: Koop in Kunming bij het hoofdbusstation. Niet via een tussenpersoon. Vraag altijd de prijs vooraf, voor je instapt.
Visum Vietnam: In 2005 is het visum verplicht vooraf aan te vragen — er is geen visa on arrival voor Nederlanders op de landgrens. Dat is intussen veranderd; controleer de actuele situatie.
Visum Laos: Op het moment van schrijven (2005) is Laos per landgrens ook alleen toegankelijk met visum. Voor de grensovergangen vanuit Vietnam geldt dit ook.
Sapa: De meeste reizigers reizen vanuit Lào Cai direct door naar Sapa, een bergstadje op 1.600 meter hoogte, twee uur per minibus. Een nachttrein vanuit Hanoi naar Lào Cai is het populaire alternatief voor wie vanuit het noorden komt.
Let op: alle prijzen en visa-informatie zijn van 2005 en sterk veranderd. China heeft een hogesnelheidsverbinding aangelegd die Kunming en de grensregio verbindt.
We zijn twee maanden in China geweest. We zijn blij dat we er zijn geweest en blij dat we vertrekken.
Plan je reis
- Overnachten in China: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in China: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in China: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Meer uit China
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.