We rijden om acht uur weg van de druivencamping, op zoek naar een camping aan zee: een warme douche, geen wormen, geen stof. Het zou mooi weer worden. Om tien voor tien checken we in op de wat bejaarde camping van Moana Beach, voor $23. Floor voelt zich niet lekker en valt meteen in slaap, tot ze wakker wordt van pijnscheuten in haar buik. Een paracetamol helpt genoeg voor een wandeling over het strand, maar na het eten keert de pijn heviger terug.
De volgende ochtend lijkt ze opgeknapt, tot ze opstaat en de pijn erger terugkomt dan eerst. We besluiten naar een dokter te gaan. De camping geeft ons een adres van een zondagsdienst in Christies Beach. Ik breek het kamp af en we rijden erheen. Het consult kost $51,50. De dokter vermoedt een blindedarmontsteking en stuurt ons met een briefje door naar het ziekenhuis in Adelaide.
Spoed
We melden ons bij de emergency department van het Flinders Medical Center. Floor zit in een rolstoel, ligt even later op een bed, en krijgt vanwege de verwijzing het label spoed. Iedereen is vriendelijk, wat in deze situatie veel uitmaakt. Op advies van een zuster krijgt ze zware pijnstillers. Temperatuur, bloeddruk en een urinemonster volgen, en een dokter zoekt uit of er iets anders speelt. Zwanger? Nee. De röntgenfoto laat niets zien.
Bij toeval is er een Nederlandse arts, hier voor twee jaar specialist. We spreken intussen een aardig woordje Engels, maar medische termen zijn andere koek. De arts twijfelt aan de blindedarm en wil eerst een echo, voor hij gaat opereren. Die echo schuift op: om vier uur blijkt Floor met een andere patiënt verward. Om vijf uur gaat ze naar een slaapzaal, de nacht in zonder eten of drinken, voor het geval er toch met spoed geopereerd moet worden.
Probeer in het Engels maar eens uit te leggen wat voor soort pijn je precies hebt.