Acht uur opstaan en half negen ontbijten is vroeg voor Oekraïne; we willen al zonder ontbijt weg als blijkt dat de kok speciaal voor ons uit bed is gehaald. Door de taalbarrière begrijpen we niet wat we kunnen verwachten, dus laten we ons verrassen, en dat is meestal het beste: mlyntsi, dunne Oekraïense pannenkoeken, met verse bosbessen. Wat we eerst voor blauwe plekken tussen de wolken aanzien, blijken buien te zijn die zware regen over ons uitstorten. We hebben er aardig genoeg van; de zonnebril en de tent zijn overbodige bagage gebleken.
Putten en tinnen daken
De agrarische lintdorpen strekken zich kilometers uit langs de rustige weg. Elk huis heeft een eigen waterput, vaak met een afdakje van houtsnijwerk, en verderop maken hout en snijwerk plaats voor tin, waarmee de mensen zich net zo goed hebben uitgeleefd: tinnen versieringen langs dakranden en gevels. Met een lichte rugwind snellen we met 25 km/u door. In Nadvirna, een echt stadje met kraampjes en lichte verkeerschaos, drinken we koffie; aan de rand rookt een olieraffinaderij achter een hek met wachttorens.
Elk huis heeft een eigen waterput, vaak met een afdakje van houtsnijwerk.
Bushaltes als kunstwerken
Tussen Nadvirna en Kolomyia is geen enkel restaurant; het ene lintdorp gaat ongemerkt over in het volgende. Gelukkig zijn er de bushokjes, die hier stuk voor stuk kunstwerken zijn: een socialistisch-realistische schildering, of een mozaïek dat het boerenleven verbeeldt. Een prima plek om uit de regen brood met kaas en salami te eten. Ze worden alleen niet meer onderhouden, en het zal niet lang duren voordat dit moois verdwenen is. In een hoosbui rijden we Kolomyia binnen, waar het van de stadsgrens nog tien kilometer is naar wat wij het centrum noemen; ruimte hebben ze hier zat. In On the Corner Guesthouse krijgen we als fietsers 10 procent korting, en eindelijk kunnen we droge kleren aan en een was draaien.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Oekraïne. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering32. Het mooiste land, en het troosteloze Perehinske
Volgende aflevering ›34. Twee musea in Kolomyia: Hoetsoelen en beschilderde eierenSpring naar een andere aflevering
- 30. De Karpaten in, naar Volovets
- 31. Naar Vyshkiv: houten huizen in alle kleuren
- 32. Het mooiste land, en het troosteloze Perehinske
- 33. Naar Kolomyia, langs bushaltes als kunstwerken
- 34. Twee musea in Kolomyia: Hoetsoelen en beschilderde eieren
- 35. Naar Kosiv: kerken zonder tal en een beer in een kooi
- 36. Chernivtsi, een Habsburgse stad aan de rand van de Karpaten
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen