Een kattenbeet op oudjaarsdag bij Hotel Ban to Ban

Twaalf kilometer buiten Sédhiou ligt Hotel Ban to Ban, aan de oever van de Casamance-rivier. Over het water kijk je kilometers ver: de rivier is hier breed, het land is vlak en er staat niets tussen dat het zicht onderbreekt. Aan de overkant bos en rijstvelden, en verder niets. Een ruime bungalow naast het zwembad kost tachtig euro; na de kamer zonder onderhoud van gisteren en de vijandige beheerder van de dag daarvoor is dat geen moment een discussie. Twee redenen om te blijven: de etappe naar Kolda morgen iets verkleinen, en een goede plek hebben voor oudjaarsavond.

Zwembad als ontmoetingspunt

In de ochtend hebben we het complex voor onszelf; in de middag stroomt het vol. Het zwembad is een lokaal uitje: gezinnen, muziek, jongeren die elkaar filmen. Zwemkleding komt er niet aan te pas. Mensen stappen het water in in wat ze aanhebben, jurken, overhemden, spijkerbroeken, en blijven zo in het ondiepe liggen. Echt zwemmen doet vrijwel niemand, want dat kan vrijwel niemand. Het diepe gedeelte blijft de hele middag leeg.

Jurken over jurken

Een paar meiden zien mijn camera en vragen of ik foto’s van hen wil maken. Dat slaat zo aan dat ik het volgende uur bezig ben met een complete fotoshoot: jurken, schoenen en sieraden wisselen in hoog tempo. De jurken gaan over elkaar heen aan, zodat de onderste ongezien uit kan.

Ondertussen lopen geiten langs de rand van het zwembad om te drinken en scharrelen varkentjes door de tuin op zoek naar wat er gevallen is. Hoog in de bomen boven het water zitten groene meerkatten te eten. Ze houden ons in de gaten en komen niet lager dan een meter of vijf.

Een kattenbeet op oudjaarsdag

Omdat we allebei nog wat grieperig zijn, maken we er geen late avond van. Tijdens het eten probeert een jonge kat mee te profiteren; bij het wegjagen bijt hij mij in mijn vinger. Ik maak de wond schoon en denk er verder niet bij na. Mette wel.

Als dierenarts weet ze dat rabiës hier endemisch is en dat katten drager kunnen zijn.

De komende dagen hebben een nieuwe missie: boosterprikken.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig