We gaan naar de bergen. Een taxi zet ons af op het stoffige terrein waar de marsjroetka naar Zugdidi vertrekt; voor zeven lari per persoon is het twee uur bussen over een vlakte zo plat als Nederland. De Ford Transit, die eerder een leven in Nederland of Duitsland heeft gehad, vertrekt pas als alle twaalf plaatsen vol zijn, en onderweg wordt het maximum opgeschroefd naar twintig: staan dus, in een hete, benauwde bus.
In Zugdidi willen de taxichauffeurs ons doen geloven dat er geen marsjroetka naar Mestia gaat, maar als we voet bij stuk houden, krijg ik een telefoon in de hand met de Engelssprekende eigenaar van een guesthouse in Mestia, die een kamer voor ons regelt en zegt dat we rustig moeten wachten. Dat we hier wachten heeft een reden: de afgescheiden regio Abchazië ligt tien kilometer verderop. Na de bloedige oorlog van 1992 en 1993 scheidde Abchazië zich af, door vrijwel niemand erkend en met Russische troepen aan de nieuwe grens; in plaats van zelfstandigheid is het feitelijk deel van Rusland geworden. Een groot deel van de ontheemden wordt in Zugdidi opgevangen, en daarom rijden hier veel auto’s van hulporganisaties rond.
Door de kloof omhoog
De marsjroetka die er volgens de taxichauffeurs niet zou zijn, vertrekt opnieuw pas als hij vol is. De eerste dertig kilometer rijden we in hoog tempo door vlak, subtropisch gebied vol palm- en bananenbomen, dat ons met zijn stoffige, vochtige lucht aan Laos doet denken. Dan komen we plotseling bij een lang stuwmeer met heldergroen water, het dal wordt smaller en de bergen hoger. Dit is de Kaukasus. De weg verslechtert: smalle tunnels waarin rotsblokken moeten worden ontweken, en stukken waar de weg met metalen roosters is verbreed, vijftig tot honderd meter boven het kolkende water van de Enguri.
Hier van de weg raken betekent een zekere, snelle dood, dus we gaan ervan uit dat onze chauffeur nog niet dood wil.
Na vier uur zien we de eerste toppen van vier en vijf kilometer hoog met eeuwige sneeuw en grote gletsjers. De dorpen met houten huizen en stenen torens liggen fantastisch tussen de bergen; hier wonen is geen straf. Na een theepauze, waarin een klein meisje met grote donkere ogen ons verrast met een lach, komen we aan in Mestia, te midden van besneeuwde bergen met dennenbeboste hellingen. We hebben een kamer in Nino’s homestay, waar veel meer reizigers zijn dan verwacht, allemaal aardige mensen, en waar iedereen samen eet van een hoeveelheid die niemand op krijgt. Voor het eerst hebben we het gevoel dat we echt op reis zijn, avontuurlijker dan een land als Turkije.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›




Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus: 34 fietsdagen, 2.753 km, met een track per dag. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen