We vertrekken vroeg voor de laatste etappe, met 314 kilometer onze langste dag. Tot Callington rijden we over de Dukes Highway, bijna onafgebroken kaarsrecht. Dit is de hoofdroute tussen Melbourne en Adelaide, en toch is er nauwelijks verkeer. Overal staan borden: “Powernap, now!” en “10 minutes of sleep will save your life”. Met de felle zon, de rechte weg en het eentonige landschap is in slaap vallen achter het stuur een reëel risico.
Vanaf Callington gaan we via kleinere wegen door de Adelaide Hills, een heuvelgebied vol fruit en wijngaarden. De huizen zijn in Zuid-Europese stijl gebouwd, waardoor het hier op Toscane lijkt. Je ziet hoe sterk de afkomst van de bewoners het landschap tekent.
Geen Melbourne
We rijden eerst naar een camping aan zee in Brighton, maar voor drie personen kost dat $40, wat ons overdreven lijkt. We wijken uit naar Belair, waar we voor $17 staan; we ruilen de plek aan de drukke weg om voor het grasveld achter het zwembad. In de bibliotheek gebruiken we gratis de computers om foto’s te sorteren, die naar ons idee steeds beter worden.
In het centrum valt meteen op dat Adelaide geen Melbourne is. Hoe mensen zich kleden en gedragen komt Amerikaans over. We zitten een uurtje op een bankje in de winkelstraat en kijken onze ogen uit; deze stad voelt niet als de onze. Bij een Grieks restaurant halen we fish and chips, die we op het brede zandstrand opeten. Om half zeven leveren we Karel af op het vliegveld. Onze vrijheid is terug.
De huizen in de Adelaide Hills zijn in Zuid-Europese stijl gebouwd; je ziet hoe sterk de afkomst van de bewoners het landschap tekent.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering15. Van de Grampians naar Keith: afscheid en een quarantainegrens
Volgende aflevering ›17. Adelaide: een dubbele boeking en een plan om druiven te plukkenSpring naar een andere aflevering
- 13. De Grampians in: tachtig kilometer verbrand bos
- 14. De Grampians: een bergketen uitgesleten tot heuvels
- 15. Van de Grampians naar Keith: afscheid en een quarantainegrens
- 16. Naar Adelaide: een stad die niet de onze is
- 17. Adelaide: een dubbele boeking en een plan om druiven te plukken
- 18. Eerste dag als druivenplukker bij McLaren Vale
- 19. Het leven van een druivenplukker
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen