Adelaide: een dubbele boeking en een plan om druiven te plukken

Terug op de camping blijkt er een caravan zowat in onze tent geparkeerd. Het is een dubbele boeking: de camping is net overgenomen. We maken er geen probleem van, al hadden we dat misschien wel moeten doen, want het stel is de hele dag overdreven aanhalig. Er klinkt de meest verschrikkelijke romantische muziek, alles gebeurt samen, en de caravan schudt om de haverklap heen en weer: een heuse *shagging wagon* op ons zojuist nog rustige plekje. Later horen we dat ze hier vaker komen, en dat dit niet de eerste keer is dat er klachten zijn.

We raken aan de praat over werk. Via een uitzendbureau hebben anderen een plek op een wijngaard in McLaren Vale geregeld, waar je $1,60 per emmer geplukte druiven krijgt. Een schaar van $15 moeten ze zelf meebrengen, en de camping kost $25 per nacht, voor de hele week geboekt. Of we ook komen? Liever niet: we hebben andere plannen, en het is ons te duur geregeld voor te weinig opbrengst.

Een betere afspraak

Bij toeval hoor ik van het meisje bij de receptie over een boer die plukkers zoekt en waar je voor $20 per week kunt kamperen. Dat klinkt beter. Ik bel het nummer dat ze me geeft, en we kunnen de volgende dag beginnen. We spreken af om 6.20 uur bij het postkantoor van McLaren Vale.

De lucht trekt dicht en voor het eerst in weken regent het. Als geoefende kampeerders maken we een afdak, laden de auto in en bakken een groot stuk vlees met broccoli op de barbecue.

Bij toeval hoor ik van een boer die plukkers zoekt en waar je voor twintig dollar per week kunt kamperen.