Edith Falls: zwemmen onder de waterval en het afbranden van de bush

De mooie lange wandeling langs de waterpoelen is gesloten door het preventief afbranden van ook dit gebied. We doen het met een kortere wandeling, maar door kaal, zwartgeblakerd land waar nog rook uit de stammen komt, is er weinig aan; na honderden kilometers verbrand gebied vinden we het treurig.

Cold fires en hot fires

Achter het branden zit wel een systeem. De “cold fires” worden in het koele natte seizoen aangestoken om latere, hete branden te voorkomen en verjonging mogelijk te maken, wat de diversiteit ten goede komt; de fauna heeft tijd genoeg om te vluchten. De “hot fires” later in het droge seizoen zijn een ander verhaal: door de harde, droge wind verspreiden die zich snel en verschroeien ze ook de boomkruinen. Een van de redenen dat ze worden aangestoken, is dat het van oudsher een Aboriginal-jachttechniek is. Dat het al duizenden jaren gebeurt, maakt het geaccepteerd, al vinden wij de omvang van het gefik moeilijk te bevatten.

Onder de waterval

Voorbij het verbrande stuk blijkt Edith Falls verrassend mooi: waterpoelen tussen de rotsen, met elkaar verbonden door watervallen, de eerste die we sinds Laos zien. Het mooiste is dat je er kunt zwemmen, en met zesendertig graden heb je die afkoeling nodig; van poel naar poel, met je hoofd onder de waterval, een echt vakantiegevoel. We raken aan de praat met een echtpaar uit Queensland, dat, zoals alle Queenslanders, vindt dat we het mooiste deel van Australië overslaan, maar ons gelijk geeft dat het aan de oostkust te druk is. Nu, buiten het seizoen, is het ook hier in de Northern Territory stil; de enkele jongeren die er zijn, doen het met “Adventure Tours”. Erg avontuurlijk lijkt ons dat niet, want we komen ze steeds tegen op precies de plekken waar wij ook zijn, al kan het natuurlijk ook zijn dat wij zelf bovengemiddeld avontuurlijk zijn.

Van poel naar poel zwemmen, met je hoofd onder de waterval: de eerste waterval sinds Laos.