Fiordland is het grootste nationale park van Nieuw-Zeeland, ruim 1,2 miljoen hectare in de zuidwesthoek van het Zuidereiland, en het leegste. Er staan geen dorpen in, er loopt één doorgaande weg naartoe, en de rest is te bereiken per boot, per vliegtuig of te voet. Samen met de omliggende parken vormt het Te Wahipounamu, werelderfgoed sinds 1990.
Wat ijs en water hier hebben gedaan
De veertien fjorden zijn uitgesleten door gletsjers die tot in de zee reikten en na hun terugtrekking dalen met steile wanden achterlieten die vervolgens door zeewater zijn volgelopen. Milford Sound/Piopiotahi is de bekendste, met Mitre Peak die vrijwel verticaal zestienhonderd meter uit het water opstaat. Doubtful Sound is drie keer zo lang en aanzienlijk stiller, omdat er geen weg naartoe loopt.
Het regent hier zoveel dat het een eigen ecosysteem oplevert: het DOC houdt het op maximaal negenduizend millimeter per jaar voor het park, tegen ongeveer achthonderd in Nederland. In Milford Sound zelf valt ruim zesduizend millimeter, verdeeld over zo’n honderdtachtig dagen waarop het meetbaar regent: de helft van het jaar dus, en daar is bij het plannen niet omheen te werken.
Al dat regenwater stroomt van de wanden het fjord in en blijft daar als zoetwaterlaag van enkele meters dik op het zwaardere zeewater liggen. Die laag is door opgeloste humus zo donker gekleurd dat er maar weinig licht doorheen komt. Daardoor leven er op geringe diepte soorten die normaal in de diepzee thuishoren, waaronder zwarte koraal. Dat regenwater verklaart ook waarom het bos hier tot in de rotswanden omhoog klimt, en waarom er regelmatig stukken naar beneden komen: de bomen staan op een dunne laag humus zonder echte bodem eronder, en als één boom losraakt neemt die de hele hangende mat mee.
Hoe het landschap eronder in beweging is, en waarom de bergen van Fiordland op een breuklijn staan, staat in het achtergrondartikel over de breuklijn en de gletsjers.
De weg naar Milford
Te Anau is het praktische vertrekpunt: het laatste dorp met een supermarkt, een bezoekerscentrum van het DOC en de aansluitingen op het openbaar vervoer. Van daaruit loopt de Milford Road honderdnegentien kilometer het park in, langs de Eglinton Valley en de Mirror Lakes naar de Homer Tunnel.
Die tunnel is het nauwe punt. Hij is iets meer dan een kilometer lang, in de jaren vijftig in gebruik genomen, ongeasfalteerd van wand tot wand en zo smal dat het verkeer er in het hoogseizoen met stoplichten om en om door gaat; een wachttijd van een kwartier is normaal. Aan de westzijde daalt de weg in scherpe haarspelden naar het fjord. De hele route staat onder lawinebeheer, met opzettelijk uitgelokte lawines en afsluitingen bij risico. Die afsluitingen duren soms dagen, en er is geen alternatieve route: wie in Milford staat en de weg gaat dicht, blijft in Milford. Een camper of fiets zonder voorraad is dan een probleem.
Doubtful Sound bereik je in drie etappes: per boot over Lake Manapouri, dan met een bus over de Wilmot Pass, een onderhoudsweg die ooit voor de ondergrondse waterkrachtcentrale is aangelegd en nog altijd de enige landverbinding is, en dan per boot het fjord in. Dat kost een hele dag en meer geld dan Milford, en levert in ruil stilte op.
Lopen, en wat het kost
De Milford Track is de bekendste meerdaagse wandeling van het land: vier dagen, drieënvijftig kilometer, in één richting, met verplichte hutboekingen en verplicht vervoer heen en terug. Plaatsen voor het seizoen van november tot april zijn binnen dagen na opening weg. Het alternatief is de Kepler Track, een rondje van drie tot vier dagen dat bij Te Anau begint en eindigt en waarvoor geen bootvervoer nodig is. Buiten het Great Walks-seizoen vallen de bruggen over de zijbeken weg en geldt lawinegevaar; dat is dan geen wandeling meer maar bergsport.
Praktisch
Over de zandvliegen wordt in de reisgidsen niet overdreven. Het eindpunt van de Milford Track heet Sandfly Point en dat is geen grap: insectenwerend middel met DEET of picaridine is hier geen luxe. Mobiel bereik ontbreekt in vrijwel het hele park, ook op de Milford Road. In Milford Sound zelf is één lodge, één camping en een tankstation met de hoogste brandstofprijs van het land; wie daar niet slaapt, tankt in Te Anau. Didymo zit in Lake Te Anau en in het fjord maar nog niet in de rivieren erboven, dus schoenen en flessen schoonmaken tussen de ene en de andere.
Wie in Milford staat als de weg dichtgaat, blijft in Milford.
Deze gids houd ik zelf bij, zonder advertenties en zonder sponsor. Heeft hij je geholpen? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Plan je reis
- Overnachten in Nieuw-Zeeland: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Nieuw-Zeeland: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Verder in de reisgids Nieuw-Zeeland
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Achtergrond
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen